奧維德《哀歌集》第3部第6首



Foedus amicitiae nec vis, carissime, nostrae,
nec, si forte velis, dissimulare potes.
Donec enim licuit, nec te mihi carior alter,
nec tibi me tota iunctior urbe fuit;
5 isque erat usque adeo populo testatus, ut esset
paene magis quam tu quamque ego notus, amor:
quique est in caris animi tibi candor amicis
cognitus est illi, quem colis ipse, viro.
Nil ita celabas, ut non ego conscius essem,
10 pectoribusque dabas multa tegenda meis:
cuique ego narrabam secreti quicquid habebam,
excepto quod me perdidit, unus eras.
Id quoque si scisses, salvo fruerere sodali,
consilioque forem sospes, amice, tuo.
15 Sed mea me in poenam nimirum Parca trahebat[1],
omne bonae claudens[2] utilitatis iter,
sive malum potui tamen hoc vitare cavendo,
seu ratio fatum vincere nulla valet,
tu tamen, o nobis usu iunctissime longo,
20 pars desiderii maxima paene mei,
sis memor, et siquas fecit tibi gratia vires,
illas pro nobis experiare, rogo,
numinis ut laesi fiat mansuetior ira,
mutatoque minor sit mea poena loco.
25 Idque ita, si nullum scelus est in pectore nostro,
principiumque mei criminis error habet.
Nec leve nec tutum, quo sint mea, dicere, casu
lumina funesti conscia facta mali:
mensque reformidat, veluti sua vulnera, tempus
30 illud, et admonitu fit novus ipse dolor[3]:
et quaecumque adeo possunt afferre pudorem,
illa tegi caeca condita nocte decet.
Nil igitur referam nisi me peccasse, sed illo
praemia peccato nulla petita mihi,
35 stultitiamque meum crimen debere vocari,
nomina si facto reddere vera velis.
Quae si non ita sunt, alium, quo longius absim,
quaere, suburbana haec sit mihi terra, locum[4].
[1] Parca trahebat=fata trahebant
[2] claudens=claudent=claudunt
[3] dolor=pudor
[4] locum=locus

(致一位故人)[1]
 
親愛的朋友,你不願掩飾我們的友誼,
即使你願意,你也無法掩飾。
我尚有自由時,無人比你更被我珍視,
羅馬也無人超過我與你的親密,
5 我們的情分所有人皆可作證,論名氣,
無論你我,都難與它匹敵,
就連你崇拜的那位大人物[2]都已知曉,
對所有摯愛的朋友,你是多麼好。
你從不隱瞞什麼,總是與我分享,
10 你把許多秘密託付我保藏,
我有任何秘密,也只對你嘮叨,
當然除開毀掉我的那一條[3]
當初如果告訴你,現在我就該平安,
因為你的建議必保我周全,
15 可是天命顯然要將我拽向災殃,
關閉了一切通向好運的路徑。
然而,無論謹慎本可以避免禍事,
還是命運絕非籌謀能阻止,
你都要記着我,既然我們心心相印,
20 你也幾乎是我最思念的人;
倘若君主的恩遇[4]給了你任何影響力,
就請你為我的處境做一番嘗試,
好讓被冒犯的神漸漸熄滅怒火,
換一處放逐地,減輕我的折磨,
25 他這樣做的前提是我心無罪念,
是某個錯誤導致了我的過犯。
我的眼如何碰巧見證了可怕的災難,
事關重大,向人透露太危險。
我的心恐懼那個瞬間,如同恐懼
30 傷口,一提起,便復活當時的痛苦。
任何東西,如果能引發如此的羞恥感,
都應藏好,埋進長夜的黑暗。
所以我只能說:我的確犯了錯,但我未曾
因為這個錯尋求任何報償,
35 如果想給我的罪恰如其分的名,
你就應該把它叫做愚蠢。
倘若我說謊,請將我放逐到更遠的去處,
讓這片土地成為羅馬的郊區[5]


[1] 這位朋友顯然一直與奧維德保持着親密的友誼,危難時也未背叛他。
[2] 指屋大維。
[3] 指他發現的屋大維家族的秘密。
[4] 這位朋友似乎很受屋大維器重。
[5] 意為:讓這片土地與羅馬的距離都顯得微不足道。