卡圖盧斯《歌集》第77首



Rufe mihi frustra ac nequiquam credite amice
(frustra? Immo magno cum pretio atque malo),
sicine subrepsti mi atque intestina perurens
ei misero eripuisti omnia nostra bona?
5 Eripuisti, eheu nostrae crudele venenum
vitae, eheu nostrae pestis amicitiae.

(友情的瘟疫)[1]
 
魯弗斯,我的朋友,信任你多麼徒勞,[2]
(徒勞?何止?損失何其慘痛!)
你這樣潛入我的心,燒盡我的內里,
奪走可憐的我所有的珍寶?
5 是的,奪走!你這殘害生命的毒方,
是的,奪走!你這友情的瘟疫。[3]


[1] 本詩格律是哀歌雙行體。
[2] 值得注意的是,在這麼短的詩里,卡圖盧斯竟重複了四個詞:frustra(徒然)、eripuisti(奪走)、eheu(感嘆詞)和nostrae(我的)。
[3] 第1行和第6行以amice(朋友)和amicitiae(友情)結尾,突出了魯弗斯對朋友的背叛(在古羅馬倫理中性質非常嚴重)。