卡图卢斯《歌集》第77首



Rufe mihi frustra ac nequiquam credite amice
(frustra? Immo magno cum pretio atque malo),
sicine subrepsti mi atque intestina perurens
ei misero eripuisti omnia nostra bona?
5 Eripuisti, eheu nostrae crudele venenum
vitae, eheu nostrae pestis amicitiae.

(友情的瘟疫)[1]
 
鲁弗斯,我的朋友,信任你多么徒劳,[2]
(徒劳?何止?损失何其惨痛!)
你这样潜入我的心,烧尽我的内里,
夺走可怜的我所有的珍宝?
5 是的,夺走!你这残害生命的毒方,
是的,夺走!你这友情的瘟疫。[3]


[1] 本诗格律是哀歌双行体。
[2] 值得注意的是,在这么短的诗里,卡图卢斯竟重复了四个词:frustra(徒然)、eripuisti(夺走)、eheu(感叹词)和nostrae(我的)。
[3] 第1行和第6行以amice(朋友)和amicitiae(友情)结尾,突出了鲁弗斯对朋友的背叛(在古罗马伦理中性质非常严重)。