Quaere novum vatem, tenerorum mater Amorum:
raditur haec elegis ultima meta meis;
quos ego composui, Paeligni ruris alumnus—
nec me deliciae dedecuere meae—
5 si quid id est, usque a proavis vetus ordinis heres,
non modo militiae turbine factus eques.
Mantua Vergilio gaudet, Verona Catullo;
Paelignae dicar gloria gentis ego,
quam sua libertas ad honesta coegerat arma,
10 cum timuit socias anxia Roma manus.
Atque aliquis spectans hospes Sulmonis aquosi
moenia, quae campi iugera pauca tenent,
‘Quae tantum’ dicet ‘potuistis ferre poetam,
quantulacumque estis, vos ego magna voco.’
15 Culte puer puerique parens Amathusia culti,
aurea de campo vellite signa meo;
corniger increpuit thyrso graviore Lyaeus:
pulsanda est magnis area maior equis.
Imbelles elegi, genialis Musa, valete,
20 post mea mansurum fata superstes opus.
(跋詩)
去找一位新詩人,溫柔小愛神的母親,
我的哀歌已跑完最後的路程。
它們的作者(珍愛的詩章沒給我羞恥),
我,是佩利尼鄉土養育的孩子,
5 (若這值得提)一個悠久家族的繼承人,
騎士(並非在新近的戰亂中受封)。
曼圖阿為維吉爾,維羅納為卡圖盧斯驕傲,[1]
我將被稱為佩利尼部族的榮耀——
為捍衛自由,他們曾拿起有尊嚴的武器,
10 當緊張的羅馬害怕同盟的攻擊。[2]
某位異域人望着水鄉蘇爾摩的城牆
(它們環繞着狹窄的原野和田壤),
會感嘆:“你竟能產出如此傑出的詩人,
無論你多小,我都說你是大城!”
15 受人敬拜的男孩,阿瑪托斯的女神,[3]
從我的戰場收起金色的旗旌!
長角的酒神已用更沉的藤杖敲擊我,[4]
駿馬需在更恢弘的平川馳躍。
別了,柔弱的哀歌,遊戲的繆斯,但你
20 在我辭世後仍將長存於世。
[1] 曼圖阿(Mantua)和維羅納(Verona)分別是維吉爾和卡圖盧斯的家鄉。古羅馬白銀時代詩人馬爾提阿利斯(M. Valerius Martialis)也曾寫道(Epigrammata 14.195):“維羅納大城理當為卡圖盧斯自豪,/ 正如維吉爾給曼圖阿小村以榮耀。”
[2] 影射公元前1世紀早期的“同盟者戰爭”,當時羅馬的一些同盟城市為了爭取平等的公民權反叛羅馬。
[3] “男孩”指丘比特,“女神”指維納斯,阿瑪托斯(Amathus)是塞浦路斯的一座城市,維納斯聖所,以礦業聞名。
[4] “酒神”對應的原文是Lyaeus,意為“解放者”,源於古希臘語lyō(鬆開),是酒神的名號之一。