奧維德《情詩集》第3部第14首



Non ego, ne pecces, cum sis formosa, recuso,
sed ne sit misero scire necesse mihi;
nec te nostra iubet fieri censura pudicam
sed tamen ut temptes dissimulare rogat.
5 Non peccat, quaecumque potest peccasse negare,
solaque famosam culpa professa facit.
Quis furor est, quae nocte latent, in luce fateri
et, quae clam facias, facta referre palam?
Ignoto meretrix corpus iunctura Quiriti
10 opposita populum summovet ante sera;
tu tua prostitues famae peccata sinistrae
commissi perages indiciumque tui?
Sit tibi mens melior, saltemve imitare pudicas,
teque probam, quamvis non eris, esse putem.
15 Quae facis, haec facito: tantum fecisse negato
nec pudeat coram verba modesta loqui.
Est qui nequitiam locus exigat: omnibus illum
deliciis imple, stet procul inde pudor.
Hinc simul exieris, lascivia protinus omnis
20 absit, et in lecto crimina pone tuo.
Illic nec tunicam tibi sit posuisse pudori
nec femori inpositum sustinuisse femur;
illic purpureis condatur lingua labellis,
inque modos Venerem mille figuret amor;
25 illic nec voces nec verba iuvantia cessent,
spondaque lasciva mobilitate tremat.
Indue cum tunicis metuentem crimina vultum,
et pudor obscenum diffiteatur opus.
Da populo, da verba mihi: sine nescius errem
30 et liceat stulta credulitate frui.
Cur totiens video mitti recipique tabellas?
Cur pressus prior est interiorque torus?
Cur plus quam somno turbatos esse capillos
collaque conspicio dentis habere notam?
35 Tantum non oculos crimen deducis ad ipsos;
si dubitas famae parcere, parce mihi.
Mens abit et morior, quotiens peccasse fateris,
perque meos artus frigida gutta fluit.
Tunc amo, tunc odi frustra, quod amare necesse est;
40 tunc ego, sed tecum, mortuus esse velim.
Nil equidem inquiram nec, quae celare parabis,
insequar: et falli muneris instar erit.
Si tamen in media deprensa tenebere culpa
et fuerint oculis probra videnda meis,
45 quae bene visa mihi fuerint, bene visa negato:
concedent verbis lumina nostra tuis.
Prona tibi vinci cupientem vincere palma est,
sit modo ‘Non feci’ dicere lingua memor:
cum tibi contingat verbis superare duobus,
50 etsi non causa, iudice vince tuo.

(請你瞞着我)[1]
 
我並不反對你放縱,既然你擁有美貌,
可是別逼迫可憐的我知曉;
我的道德感也並不命令你謹守正道,
只求你努力把你的真相藏好。
5 女人但凡能否認出軌,她便沒出軌,
讓她蒙羞的唯有已坦白的罪。
這是怎樣的瘋狂,讓黑夜所隱曝露於[2]
天光,讓秘密所行被公開講述?
即將與某位無名羅馬人合體的妓女
10 會首先插上門閂,防眾人目睹;[3]
你卻要向陰險的流言傳揚你的污跡,
自己完成指控自己的證詞?
願你收斂些,至少模仿貞潔的女人,[4]
儘管你不是,但讓我相信你純真。
15 你現在做的,繼續做,只是別承認你做,
公然說賢淑之詞也不要愧怍。
有引誘你行淫的地方,那時你盡可
恣意尋歡,將矜持丟在角落;
而一旦離開,就立刻忘記所有的瘋狂,
20 只將那些罪證留在你床上。
在那裡,別讓內衣阻止你徹底放開,
不許你的腿緊緊壓着他的腿;
在那裡,讓舌頭埋進玫瑰般的唇瓣,
讓慾望為性愛創造一千種圖案;
25 在那裡,助興的聲音和話語不能停歇,
床架要隨你無拘的動作而顛簸。
穿上衣服,就換上害怕失足的神色,
讓貞潔的表象打消淫行的猜測。
請你騙眾人,騙我:讓我無知地犯錯,
30 叫我因愚蠢的輕信而自得其樂。
為何我經常看見有信件來來往往?
為何你的床到處有壓過的跡象?
為何你的頭髮比睡覺時還凌亂不整,
為何你的脖子上留着牙印?
35 只剩罪本身你還沒在我眼前袒裸——
如果你不願饒過名聲,饒過我。
每次你坦承錯誤,我都會瘋,會死,
冰冷的汗珠流遍我的肢體。
那時我愛,我徒然恨我只能愛的東西,
40 那時我想死,但要與你一起。
我不會主動查探,不會跟蹤你試圖
隱匿的事情:被騙將如同義務。
但如果你在現場被抓獲,你的過犯
被我的眼睛清清楚楚地看見,
45 我目睹的一切,你要斷然否定被目睹——
我的這雙眼將向你的話屈服。
擊敗渴望被擊敗的人,對你有何難?
你的舌頭只消記得說“我沒幹!”
既然你的運氣好,只用一句話就能贏,[5]
50 縱使不佔理,你也能判決自己勝。


[1] Lui(2011)通過細緻的閱讀發現,這首詩逆向呼應了三部《情詩集》的諸多細節,表達了奧維德擺脫情人和哀歌體的意願,具有明顯的詩學象徵意味。作品的告誡口吻與《情詩集》第1部第4首相似(但方向相反),而且在兩首詩里,對方都很可能不會聽從。
[2] Lui指出,在《情詩集》第1部第2首里,“瘋狂”(Furor)是小愛神的士兵,這裡卻是被貶斥的對象。貶斥“瘋狂”,意味着詩人開始退出愛情哀歌的寫作。
[3] 在《情詩集》第2部第1首里,奧維德宣稱詩歌能打開門閂,這裡卻要求情人關上門。
[4] 在《情詩集》第1部第2首里,“貞節”是小愛神的俘虜,這裡詩人卻勸告情人模仿“貞潔的女人”。
[5] “一句話”對應的原文是verbis duobus(兩個詞),指上一行的Non feci(我沒幹)。由於拉丁文兩個詞翻譯成三個字的漢語,所以保留“兩個詞”的譯法已不妥。