Paene insularum, Sirmio, insularumque
ocelle, quascumque in liquentibus stagnis
marique vasto fert uterque Neptunus,
quam te libenter quamque laetus inviso,
5 vix mi ipse credens Thyniam atque Bithynos
liquisse campos et videre te in tuto.
O quid solutis est beatius curis,
cum mens onus reponit, ac peregrino
labore fessi venimus larem ad nostrum,
10 desideratoque acquiescimus lecto?
Hoc est quod unum est pro laboribus tantis.
Salve, o venusta Sirmio, atque ero gaude
gaudente; vosque, o Lydiae lacus undae
Ridete quidquid est domi cachinnorum.
[1] 本詩格律是limping iambics。這首詩大約作於公元前56年夏天,當時卡圖盧斯從比提尼亞回到家鄉維羅納。Merrill(1893)稱它風格自然,洋溢着回家的喜悅。Quinn(1970)則認為,雖然詩作所表達的只是歡欣快慰的普通情感,其結構卻相對複雜,別具匠心。Witke(1972)揭示了作品中的雙重情感和雙重世界:給人溫暖和休憩的家周圍,仍隱隱潛伏着另一個充滿艱辛甚至危險的世界;快樂雖然強烈,卻未必能持久。Armstrong(2013)指出,這首詩是卡圖盧斯《歌集》中遠遊與懷鄉主題的代表作品之一。
[2] Sirmio(西爾米歐)是Largo di Garda湖上的一個半島,在維羅納以西二十英里,是卡圖盧斯的別墅所在。ocelle,ocellus(眼睛)的呼格,表示親昵的稱呼,通常用於女性,但在第50首中也用來稱呼卡圖盧斯的詩人朋友卡爾烏斯。
[3] uterque Neptunus(無論哪位涅普頓),這裡的兩位涅普頓分別掌管湖泊和海洋。
[4] Thynia(提尼亞)原本指Bithynia(比提尼亞)的一部分,後來基本上沒有區別了,卡圖盧斯這裡玩了一個文字遊戲,Bithynia彷彿是在Thynia前面加了一個拉丁文表示“二”的前綴bi-。
[5] larem(主格lar)在古羅馬是家的守護神,這裡代指家。
[6] 居住在維羅納一帶的埃特魯里亞人據說最初來自小亞細亞的呂底亞(Lydia)。卡圖盧斯恰好也從那裡回到家鄉。這行詩用的是Garrison(1989)的版本。