卡圖盧斯《歌集》第30首



Alfene immemor atque unanimis false sodalibus,
iam te nil miseret, dure, tui dulcis amiculi?
Iam me prodere, iam non dubitas fallere, perfide?
Nec facta impia fallacum hominum caelicolis placent.
5 Quae tu neglegis ac me miserum deseris in malis.
Eheu quid faciant, dic, homines cuive habeant fidem?
Certe tute iubebas animam tradere, inique, [me]
inducens in amorem, quasi tuta omnia mi forent.
Idem nunc retrahis te ac tua dicta omnia factaque
10 ventos irrita ferre ac nebulas aerias sinis.
Si tu oblitus es, at di meminerunt, meminit Fides,
quae te ut paeniteat postmodo facti faciet tui.

(背叛)[1]
 
健忘的阿爾費努斯,你對不起忠誠的夥伴,[2]
你如此冷酷,竟不再憐憫溫良的朋友?
不憚欺騙我,出賣我,難道你如此善變?
欺騙者的行為悖逆倫理,神不會接受,
5 你卻不在意,在我陷入困厄時拋棄我。
啊,你說,人能做什麼,還能相信誰?
不義的人,你讓我把心托給你,沒錯,
你領我進友誼,彷彿裡面是我的堡壘。[3]
現在,你卻退出來,信誓旦旦的承諾
10 還未兌現,就隨風吹卷,隨雲霧逝去。
你或許忘了,可是神記得,“忠誠”記得,[4]
她遲早會讓你懊悔,懊悔你犯下的錯誤。


[1] 本詩格律是greater Asclepiadean。
[2] 阿爾費努斯是卡圖盧斯的一位朋友,身份不明。
[3] amorem(愛)這裡應當指友誼。有學者試圖證明阿爾費努斯在卡圖盧斯與萊斯比婭的戀情中起了穿針引線的作用,當這段關係陷入困境時,卻不肯幫助卡圖盧斯。但這種解釋比較牽強,也沒有證據。
[4] Fides(忠誠)大寫表示擬人化。在古羅馬詩歌中,“忠誠”常被視為一位女神。