Aureli, pater esuritionum,
non harum modo, sed quot aut fuerunt
aut sunt aut aliis erunt in annis,
pedicare cupis meos amores.
5 Nec clam: nam simul es, iocaris una,
haerens ad latus omnia experiris.
Frustra: nam insidias mihi instruentem
tangam te prior irrumatione.
Atque id si faceres satur, tacerem;
10 nunc ipsum id doleo, quod esurire
a te mi puer et sitire discet.
Quare desine, dum licet pudico,
ne finem facias, sed irrumatus.
[1] 在Muretus(1554)的版本中,第17首和第21首之間另外有三首詩,分別標為第18首、19首和20首,但學術界已認定它們不是卡圖盧斯的作品,因此後來的版本不再收錄,但保留原來的編號。本詩格律是十一音節體。MacLeod(1973)指出,這首詩的喜劇效果在於,一個依靠別人為食的傢伙竟想搶奪主人的情人,這在等級森嚴的古羅馬社會是不可接受的。
[2] 關於奧勒里烏斯,參考第11首、15首和16首。
[3] 這裡誇張的表達方式可以參考第24首和第49首的2-3行。
[4] 關於pedicare和第8行的irrumatione(從irrumare變來)、第13行的irummatus(不定式irrumare),參考第16首第1行的注釋。meos amores和第11行的meus…puer可能都指尤文提烏斯(參考第15首)。
[5] dum licet pudico字面意思是“趁你還能體面地這麼做”。