《女杰书简》第18首111-218行

Iamque fugatura Tithoni coniuge noctem
praevius Aurorae Lucifer ortus erat.
Oscula congerimus properata sine ordine raptim
et querimur parvas noctibus esse moras.
115 Atque ita cunctatus monitu nutricis amaro
frigida deserta litora turre peto.
Digredimur flentes repetoque ego virginis aequor,
respiciens dominam, dum licet, usque meam.
Siqua fides vero est, veniens hinc esse natator,[1]
120 cum redeo, videor naufragus esse mihi;
hoc quoque, si credis; ad te via prona videtur;[2]
a te cum redeo, divus inertis aquae.
Invitus repeto patriam (quis credere possit?),
invitus certe nunc moror urbe mea.
125 Ei mihi! Cur animis iuncti secernimur undis,
unaque mens, tellus non habet una duos?
Vel tua me Sestus, vel te mea sumat Abydos;
tam tua terra mihi quam tibi nostra placet.
Cur ego confundor quotiens confunditur aequor?
130 Cur mihi causa levis, ventus, obesse potest?
Iam nostros curvi norunt delphines amores,
ignotum nec me piscibus esse reor;
iam patet attritus solitarum limes aquarum,
non aliter multa quam via pressa rota.
135 Quod mihi non esset nisi sic iter, ante querebar;
at nunc per ventos hoc quoque deesse queror.
Fluctibus immodicis Athamantidos aequora canent
vixque manet portu tuta carina suo.
Hoc mare, cum primum de virgine nomina mersa,
140 quae tenet, est nanctum, tale fuisse puto;
et satis amissa locus hic infamis ab Helle est,
utque mihi parcat, nomine crimen habet.
Invideo Phrixo, quem per freta tristia tutum
aurea lanigero vellere vexit ovis.
145 Nec tamen officium pecoris navisve requiro,
dummodo, quas findam corpore, dentur aquae;
arte egeo nulla; fiat modo copia nandi,
idem navigium, navita, vector ero.
Nec sequor aut Helicen, aut, qua Tyros utitur, Arcton;
150 publica non curat sidera noster amor;
Andromedan alius spectet claramque Coronam,
quaeque micat gelido Parrhasis Ursa polo;
at mihi, quod Perseus et cum Iove Liber amarunt,
indicium dubiae non placet esse viae.
155 Est aliud lumen, multo mihi certius istis,
non errat tenebris quo duce noster amor;
hoc ego dum spectem, Colchos et in ultima Ponti,
quaque viam fecit Thessala pinus, eam
et iuvenem possim superare Palaemona nando
160 miraque quem subito reddidit herba deum.
Saepe per adsiduos languent mea bracchia motus
vixque per immensas fessa trahuntur aquas;
His ego cum dixi: ‘Pretium non vile laboris,
iam dominae vobis colla tenenda dabo,’
165 protinus illa valent atque ad sua praemia tendunt,
ut celer Eleo carcere missus equus.
Ipse meos igitur servo, quibus uror, amores
teque, magis caelo digna puella, sequor.
Digna quidem caelo es, sed nunc tellure morare
170 aut dic ad superos et mihi qua sit iter.
Hic es, et exigue misero contingis amanti,
cumque mea fiunt turbida mente freta.
Quid mihi, quod lato non separor aequore, prodest?
Num minus haec nobis tam brevis obstat aqua?
175 An malim dubito toto procul orbe remotus[3]
cum domina longe spem quoque habere meam.
Quo propius nunc es, flamma propiore calesco,
et res non semper, spes mihi semper adest.
Paene manu, quod amo (tanta est vicinia) tango,
180 saepe sed, heu, lacrimas hoc mihi paene movet.
Velle quid est aliud fugientia prendere poma
spemque suo refugi fluminis ore sequi?
Ergo ego te numquam, nisi cum volet unda, tenebo,
et me felicem nulla videbit hiemps,
185 cumque minus firmum nil sit quam ventus et unda,
in ventis et aqua spes mea semper erit?
Aestus adhuc tamen est; quid, cum mihi laeserit aequor
Plias et Arctophylax Oleniumque pecus?
Aut ego non novi quam sim temerarius, aut me
190 in freta non cautus tum quoque mittet amor.
Neve putes id me, quod abest, promittere, tempus,[4]
pignora polliciti non tibi tarda dabo.
Sit tumidum paucis etiamnunc noctibus aequor,
ire per invitas experiemur aquas;
195 aut mihi continget felix audacia salvo,
aut mors solliciti finis amoris erit.
Optabo tamen ut partis expellar in istas
et teneant portus naufraga membra tuos.
Flebis enim tactuque meum dignabere corpus
200 et ‘Mortis’ dices ‘huic ego causa fui.’
Scilicet interitus offenderis omine nostri,
litteraque invisa est hac mea parte tibi.
Desino; parce queri. Sed uti mare finiat iram,
accedant, quaeso, fac tua vota meis.
205 Pace brevi nobis opus est, dum transferor isto;
cum tua contigero litora, perstet hiemps.
Istic est aptum nostrae navale carinae
et melius nulla stat mea puppis aqua.
Illic me claudat Boreas, ubi dulce morari est.
210 Tunc piger ad nandum, tunc ego cautus ero
nec faciam surdis convicia fluctibus ulla
triste nataturo nec querar esse fretum.
Me pariter venti teneant tenerique lacerti,
per causas istic impediarque duas.
215 Cum patietur hiemps, remis ego corporis utar;
lumen in aspectu tu modo semper habe.
Interea pro me pernoctet epistula tecum,
quam precor ut minima prosequar ipse mora.

[1] hinc=huc
[2] credis=credes=credas
[3] An=num
[4] id=in

提托诺斯的妻子很快将驱走夜晚,[1]
晨星(奥罗拉的传令官)已经显现。[2]
我们在忙乱中匆匆交换一个又一个吻,
埋怨夜只许享受片刻的温存。
115 乳娘的催促令人心烦,无法再拖延,
我只好下了塔,走到凄冷的岸边。
流着泪离开,我重新没入赫勒之海,[3]
还能望见时,一直回望我所爱。
相信我,这是真的:去时我是泳者,
120 回来时却像遭遇沉船的幸存者。
这也是真的:朝向你的路犹如下坡,
远离你的路是死水堆成的上坡。
我极不情愿地回到家乡(谁能相信?)
现在留城中也绝对违背本心。
125 你我灵魂已结合,为何被波浪分隔,
两人一颗心,为何要分属两国?
让塞斯托斯接纳我,或阿布多斯接纳你,
你我各自都喜欢对方的土地。
为何我总是动荡不安,如这片大海,
130 风这样的琐事也能把我妨碍?
弧形的海豚已经熟谙我们的恋情,
我猜鱼也不觉得我是陌生人;
我反复穿越的海域已留下一道水痕,
恰如许多车轮碾出的辙印。
135 以前我时常抱怨只能这样来见你,
可如今就连这条路都被风锁闭。
赫勒斯庞图斯此刻翻滚着滔天的白浪,
停泊在港中的船都觉得惊惶。
我想,最初这片海因为被淹的少女
140 而得名之时,就是这般地狂怒;
此地从赫勒之死已招致足够的耻辱,
即使饶过我,名也是罪的记录。
我嫉妒佛里克索斯,他有毛茸茸的金羊
驮着,安然越过阴森的海洋。[4]
145 然而我并不寻求羊或者船的帮助,
只要给我水,让我以肉身泅渡;
我不缺技艺,但求一次游泳的机会,
有了我,船、水手和乘客都齐备。
我也不会学推罗人,追随大熊座指引,[5]
150 我的爱丝毫不关心公众的星辰,[6]
让别人凝望仙女座或者明亮的北冕座,[7]
还有在冰冷天极闪耀的大熊座,[8]
珀尔修斯、朱庇特和利柏耳钟情的对象[9]
我不愿用来为危险之旅导航。
155 有另外一种光,远比这些值得我托付,
它确保我的爱不在黑暗里迷途。
只要看见它,我就可以去科尔基斯
和阿尔戈号抵达的庞图斯土地,[10]
我游泳能战胜年轻的帕莱蒙,还有吸食[11]
160 奇草后骤然变成神的格劳科斯。[12]
我的双臂经常因持续的运动而疲倦,
在无边的海水中几乎难以动弹。
当我鼓励它们:“辛劳有丰厚的奖赏,
很快我就让你们拥抱她的颈项!”——
165 它们立刻复活,朝自己的报酬猛赶,
仿佛厄里斯的快马冲出起跑线。[13]
所以我紧盯让我浑身燃烧的爱火,
一心跟随你(你更配居于天界)。
你理应在苍穹,但请暂且在大地居住,
170 或者告诉我同寻诸神的道路。
你在此,却与可怜的恋人甚少粘连,
我的心与大海一样动荡狂乱。
有何用,并非浩瀚的海将你我隔开?
海峡这样窄,难道就不是阻碍?
175 我是否更愿意让整个世界挡在中间,
这样你也远,我的希望也远?
如今正因为你更近,我的爱火也更烫,
渴盼的人总不在,渴盼却在场。
相距仿佛不到咫尺,你触手可及,[14]
180 可是想到此,我时常几欲哭泣。
难道这不是竭力抓取后退的苹果,
用嘴唇追逐逃逸的河水来解渴?[15]
所以,除非海允许,我永远无法搂住你,
风暴却不愿看到我享受福气,
185 虽然没什么比风和波浪更变幻无常,
我却永远将希望交托给风浪?
但现在仍是夏天,等到昴星团、牧夫座
和小牝山羊星摧虐大海,当如何?[16]
或者我不知道自己多么莽撞,或者
190 冲动的思念会将我推入涛波。
别以为我做此承诺是因为将来尚远,
我很快会向你兑现今日的誓言。
让这汹涌的大海再汹涌几夜,我就将
尝试穿越与我为敌的巨浪,
195 要么我平安无事,冒险取得了成功,
要么焦急的爱恋以死亡告终。
我仍然希望自己被抛上你所在的对岸,
漂浮的尸骸能进入你的港湾。
那样,你会流泪,屈尊触摸我身体,
200 喃喃道:“都是因为我,他才会死。”
我提及不祥的场面,你无疑会受伤害,
信的这一段定然招你憎恚。
我打住,你也别埋怨。但求你和我一起
祷告,好让海的愤怒早平息。
205 我需要短暂的间歇,直到抵达你身旁,
一旦我登岸,风暴再肆虐又何妨?
你那边的船坞最适合我的船,没有一片
停泊的水域比它更让我心安。
叫北风把我关在那里,滞留多欢欣,
210 我不会急于下水,我会变谨慎,
不再斥责耳聋的波浪,也不再唠叨
我想游泳时大海刻意阻挠。
让风和你娇柔的手臂一道扣住我,
让我为双重的理由在那里耽搁。
215 当风暴允许,我便会划动身体的桨,
只是你要始终举着灯,供我远望。
暂且让我的信代我与你共度夜晚,
我祈求自己很快也与你相伴。

[1] “提托诺斯的妻子”即黎明女神奥罗拉。
[2] 晨星(Lucifer)即早晨出现的金星。
[3] “赫勒”对应的拉丁文原词是virginis(处女)。“赫勒之海”即赫勒斯庞图斯。
[4] 参考本书第6首第104行的注释。
[5] 这行的Helicen(主格Helice)和Arcton(主格Arctos)都指大熊座。Helice之名来自古希腊语helissō(旋转),而大熊星座是围绕北天极旋转的;Arctos之名则来自古希腊语的“熊”。古代推罗水手靠大熊座引航。
[6] 指大众关注的星辰(如下文列举的几个)。
[7] 仙女座(Andromedan)得名于珀尔修斯拯救的埃塞俄比亚公主,北冕座(Coronam)传说是酒神巴克斯赠给阿里阿德涅的王冠。
[8] 这行中“大熊座”对应的拉丁文原词是Parrhasis Ursa(帕拉西亚的母熊)。帕拉西亚(Parrhasia)是阿卡迪亚的城镇,代指阿卡迪亚。这只母熊原是阿卡迪亚国王吕卡翁(Lycaon)的女儿卡里斯托(Callisto),她因为被朱庇特诱奸,怀孕生子,招致朱诺的报复,被变成一头熊,后来朱庇特怜悯她和儿子,将他们变成星座。参考《岁时记》(Fasti)第二卷155-192行。
[9] 利柏耳(Liber)即酒神巴克斯。“珀尔修斯、朱庇特和利柏耳钟情的对象”分别指仙女座、大熊座和北冕座。
[10] “阿尔戈号”对应的拉丁文原词是Thessala pinus(帖撒利亚的松木),庞图斯(Pontus)指黑海地区。
[11] 由于朱诺憎恶忒拜王室卡德摩斯家族,王后伊诺(Ino)和儿子梅里凯尔特斯(Melicertes)被发疯的国王阿塔玛斯追赶,跳海自杀,在维纳斯的恳求下,海神涅普顿将母子变成了神,伊诺变成琉科忒娅(Leucothea),字面意思是“白色女神”,梅里凯尔特斯变成帕莱蒙(Palaemon)。参考《变形记》(Metamorphoses)第四卷512-542行。
[12] 格劳科斯(Glaucus)是安泰东的青年,因为误食一种草变成海神。参考《变形记》第十三卷900-963行。
[13] 厄里斯(Elis)曾是古代举行奥运会的地方,这里指赛马。
[14] 两人各自所在的城市直线距离不到两公里。
[15] 影射坦塔罗斯在冥府所受的惩罚。
[16] “昴星团”对应的拉丁文原词是Plias,也叫Pleiades;牧夫座(Arctophylax)名字的意思是“熊的守护者”,传说是朱庇特和卡里斯托(Callisto)的儿子阿卡斯(Arcas)所变;“小牝山羊星”(Capella)即御夫座的α星,也叫五车二,此处对应的拉丁文原词是Oleniumque pecus(奥莱诺斯的羊),因为它主人来自亚该亚的奥莱诺斯城。