Litora Thessaliae reduci tetigisse carina[1]
diceris auratae vellere dives ovis.
Gratulor incolumi, quantum sinis; hoc tamen ipsa[2]
debueram scripto certior esse tuo.
5 Nam ne pacta tibi praeter mea regna redires,
cum cuperes, ventos non habuisse potes.
Quamlibet adverso signetur epistula vento;
Hypsipyle missa digna salute fui.
Cur mihi fama prior de te quam littera venit
10 isse sacros Martis sub iuga panda boves,
seminibus iactis segetes adolesse virorum
inque necem dextra non eguisse tua,
pervigilem spolium pecudis servasse draconem,
rapta tamen forti vellera fulva manu?
15 Haec ego si possem timide credentibus ‘Ista
ipse mihi scripsit’ dicere, quanta forem!
Quid queror officium lenti cessasse mariti?
Obsequium, maneo si tua, grande tuli.
Barbara narratur venisse venefica tecum,
20 in mihi promissi parte recepta tori.
Credula res amor est. Utinam temeraria dicar
criminibus falsis insimulasse virum!
Nuper ab Haemoniis hospes mihi Thessalus oris
venerat et tactum vix bene limen erat:
25 ‘Aesonides,’ dixi, ‘quid agit meus?’ Ille pudore
haesit in opposita lumina fixus humo.
Protinus exilui tunicisque a pectore ruptis:
‘Vivit? An,’ exclamo, ‘me quoque fata vocant?’
‘Vivit’ ait timidus; timidum iurare coegi;[3]
30 vix mihi teste deo credita vita tua est.
Utque animus rediit, tua facta requirere coepi.
Narrat aenipedes Martis arasse boves,
vipereos dentes in humum pro semine iactos,
et subito natos arma tulisse viros;
35 terrigenas populos civili Marte peremptos
implesse aetatis fata diurna suae;
devictus serpens. Iterum, si vivat Iason,
quaerimus; alternant spesque timorque fidem.
Singula dum narrat, studio cursuque loquendi
40 detegit ingenio vulnera facta tuo.[4]
Heu! Ubi pacta fides? Ubi conubialia iura
faxque sub arsuros dignior ire rogos?
Non ego sum furto tibi cognita; pronuba Iuno
adfuit et sertis tempora vinctus Hymen;
45 at mihi nec Iuno, nec Hymen, sed tristis Erinys
praetulit infaustas sanguinolenta faces.
Quid mihi cum Minyis, quid cum Tritonide pinu?[5]
Quid tibi cum patria, navita Tiphy, mea?
Non erat hic aries villo spectabilis aureo,
50 nec senis Aeetae regia Lemnos erat.
Certa fui primo (sed me mala fata trahebant)
hospita feminea pellere castra manu,
Lemniadesque viros, nimium quoque, vincere norunt;
milite tam forti causa tuenda fuit.[6]
55 Urbe virum ut vidi, tectoque animoque recepi.
Hic tibi bisque aestas bisque cucurrit hiemps.
Tertia messis erat, cum tu dare vela coactus
implesti lacrimis talia verba tuis:
‘Abstrahor, Hypsipyle, sed (dent modo fata recursus!)
60 vir tuus hinc abeo, vir tibi semper ero;
quod tamen e nobis gravida celatur in aluo,
vivat, et eiusdem simus uterque parens!’
Hactenus et lacrimis in falsa cadentibus ora
cetera te memini non potuisse loqui.
65 Ultimus e sociis sacram conscendis in Argo.
Illa volat; ventus concava vela tenet;
caerula propulsae subducitur unda carinae;
terra tibi, nobis aspiciuntur aquae.
In latus omne patens turris circumspicit undas;
70 huc feror et lacrimis osque sinusque madent.
Per lacrimas specto, cupidaeque faventia menti
longius adsueto lumina nostra vident.
Adde preces castas immixtaque vota timori,
nunc quoque te salvo persolvenda mihi.
75 Vota ego persolvam? Votis Medea fruetur!
Cor dolet atque ira mixtus abundat amor.
Dona feram templis, vivum quod Iasona perdo?
Hostia pro damnis concidat icta meis?
Non equidem secura fui semperque verebar
80 ne pater Argolica sumeret urbe nurum.
Argolidas timui; nocuit mihi barbara paelex.
Non exspectata vulnus ab hoste tuli.
Nec facie meritisque placet, sed carmina novit
diraque cantata pabula falce metit.
85 Illa reluctantem cursu deducere Lunam[7]
nititur et tenebris abdere Solis equos;
illa refrenat aquas obliquaque flumina sistit;
illa loco silvas vivaque saxa movet;
per tumulos errat passis discincta capillis
90 certaque de tepidis colligit ossa rogis.[8]
Devovet absentis simulacraque cerea figit,
et miserum tenuis in iecur urget acus,
et quae nescierim melius. Male quaeritur herbis
moribus et forma conciliandus amor.
95 Hanc potes amplecti thalamoque relictus in uno
impavidus somno nocte silente frui?
Scilicet ut tauros, ita te iuga ferre coegit,
quaque feros anguis, te quoque mulcet ope.
Adde, quod ascribi factis procerumque tuisque
100 se volet et titulo coniugis uxor obest.[9]
Atque aliquis Peliae de partibus acta venenis
imputat et populum, qui sibi credat, habet:
‘Non haec Aesonides, sed Phasias Aeetine
aurea Phrixeae terga revellit ovis.’
105 Non probat Alcimede mater tua (consule matrem).
non pater, a gelido cui venit axe nurus.
Illa sibi Tanai Scythiaeque paludibus udae
quaerat et a patria Phasidis usque virum!
Mobilis Aesonide vernaque incertior aura,
110 cur tua polliciti pondere verba carent?
Vir meus hinc ieras, vir non meus inde redisti;
sim reducis coniunx, sicut euntis eram!
Si te nobilitas generosaque nomina tangunt,
en, ego Minoo nata Thoante feror.
115 Bacchus avus; Bacchi coniunx redimita corona
praeradiat stellis signa minora suis.
Dos tibi Lemnos erit, terra ingeniosa colenti;
me quoque dotales inter habere potes.[10]
Nunc etiam peperi; gratare ambobus, Iason.
120 Dulce mihi gravidae fecerat auctor onus.
Felix in numero quoque sum prolemque gemellam,
pignora Lucina bina favente dedi.
Si quaeris cui sint similes, cognosceris illis;
fallere non norunt; cetera patris habent.
125 Legatos quos paene dedi pro matre ferendos,
sed tenuit coeptas saeva noverca vias.
Medeam timui; plus est Medea noverca;
Medeae faciunt ad scelus omne manus.
Spargere quae fratris potuit lacerata per agros
130 corpora, pignoribus parceret illa meis?
Hanc, hanc, o demens Colchisque ablate venenis,[11]
diceris Hypsipyles praeposuisse toro!
Turpiter illa virum cognovit adultera virgo;
me tibi teque mihi taeda pudica dedit.
135 Prodidit illa patrem; rapui de caede Thoanta.
Deseruit Colchos; me mea Lemnos habet.
Quid refert, scelerata piam si vincet et ipso
crimine dotata est emeruitque virum?
Lemniadum facinus culpo, non miror, Iason;
140 quamlibet infirmis ipse dat arma dolor.[12]
Dic age, si ventis, ut oportuit, actus iniquis
intrasses portus tuque comesque meos
obviaque exissem fetu comitante gemello,
hiscere nonne tibi terra roganda fuit?
145 Quo vultu natos, quo me, scelerate, videres?
Perfidiae pretio qua nece dignus eras?
Ipse quidem per me tutus sospesque fuisses,
non quia tu dignus, sed quia mitis ego;
paelicis ipsa meos implessem sanguine vultus,
150 quosque veneficiis abstulit illa suis.
Medeae Medea forem. Quodsi quid ab alto
iustus adest votis Iuppiter ille meis,[13]
quod gemit Hypsipyle, lecti quoque subnuba nostri
maereat et leges sentiat ipsa suas,
155 utque ego destituor coniunx materque duorum,
a totidem natis orba sit aque viro;[14]
nec male parta diu teneat peiusque relinquat;
exulet et toto quaerat in orbe fugam.
Quam fratri germana fuit miseroque parenti
160 filia, tam natis, tam sit acerba viro;
cum mare, cum terras consumpserit, aera temptet:
erret inops, exspes, caede cruenta sua.
Haec ego, coniugio fraudata Thoantias oro.
Vivite devoto nuptaque virque toro!
[1] 在少數抄本中,本詩最開頭還有兩行(Lemnias Hypsipyle, Bacchi genus, Aesone nato / dicit, et in verbis pars quota mentis erat.),但研究者普遍認為,這兩行不是奧維德寫的。
[2] ipsa=ipsum=ipso
[3] timidus; timidum=timidum quod amat=timidum quod ait=timidumque mihi=utque animus rediit
[4] tuo=suo
[5] Tritonide=Dodonide
[6] causa=vita=fortuna=ripa
[7] cursu=curru
[8] certaque=cunctaque
[9] volet=facit=favet
[10] dotales=dotalis=quod tales=res tales
[11] Hanc, hanc=hanc=hanc tamen
[12] ipse=iste
[13] ille=ipse=illa
[14] aque=illa
(許普西皮勒致伊阿宋)[1]
據說你返航的船已抵達帖撒利亞
海岸,有了金羊毛,你已發達。
慶賀你平安(若你允許);但此事難道
你不該親自寫信,讓我知曉?
5 或許,雖然你渴望回程時路過我承諾
給你的王國,風向卻不肯配合。
可無論風多討厭,封緘寄與我總不難;
許普西皮勒不辱沒你的問安。
為何你的信未至,傳言卻已經先至?
10 說戰神的聖牛欣然受彎軛轄制;[2]
播下的種子生長,變成武士的莊稼,
未等你動武,就在廝殺中倒下;[3]
不眠的大龍看守取自公羊的珍寶,
你健碩的臂膀卻奪走金黃的羊毛。[4]
15 倘若我可以對怯於相信的人們宣告,
“這是他親筆所述”,我該多驕傲!
何必抱怨我丈夫沒及時盡到職責?
我若屬於你,你至少曾殷勤待我。
聽聞某位蠻族的巫女正與你相伴,[5]
20 佔據了你的床為我所留的空間。
愛是輕信的東西,我真願人罵我衝動,
竟向丈夫拋擲虛幻的指控!
最近,一位帖撒利亞人從海摩斯那邊
來看我,沒等他靠近門檻,我就喊:
25 “我的伊阿宋現在怎麼樣?”他尷尬難掩,[6]
呆住了,低頭盯着腳下的地面。
我立刻跳上去,扯破胸前的衣襟,嚷道:
“他活着?還是連我也在劫難逃?”
“他活着,”那人囁嚅。我強迫他對我發誓;
30 雖有神作證,我仍不信你已死。
等恢復平靜,我開始盤問你所行之事。
他講到戰神的銅足牛終於犁地,
龍牙被當作種子播撒於泥土之中,
瞬間長出的眾猛士陷入內訌,
35 地生的民族手足相殘,彼此屠戮,
在短暫一日里走完命定的旅途,
最終你打敗大龍。我再次問他,伊阿宋
活着嗎——忽而懷憧憬,忽而驚恐。
他完全沉浸在故事裡,一樁樁娓娓道來,
40 透露了你因為天性而製造的傷害。
你承諾的忠誠在哪裡?婚姻的誓言在哪裡?
更適合點葬禮柴堆的火把在哪裡?
我並非偷偷摸摸嫁給你,朱諾為我們
證婚,還有鬢纏花冠的許門——[7]
45 但不是朱諾,也不是許門,而是抹血的
復仇女神擎不祥的火炬,領着我。
我與帖撒利亞有何關?與帕拉斯的大船[8]
有何關?水手提費斯與我的國有何關?[9]
這裡並沒有公羊長着美麗的金毛,
50 老埃厄忒斯的王宮也不在此島。[10]
最初我決心(可惜悲慘的命運拖拽)
以女人之手驅走外來的軍隊——
萊姆諾斯島的女人是對付男人的內行,[11]
我本該靠如此勇敢的士兵來抵擋。
55 當我從城頭看見你,卻敞開門庭和心扉。
冬夏飛逝,留下你不覺已兩載。[12]
第三次秋熟的時候,你被迫揚帆啟程,
這樣對我說(眼眶裡淚水盈盈):
“許普西皮勒,我無奈離開,盼有幸速返!
60 我此刻是你的,以後是你的,永遠!
至於你腹中的孩子,我們的結晶,願他
平安,願我們能共同把他養大!”
說到此處,淚水淌下你虛偽的臉龐,
我記得,你已凝噎,再無法往下講。
65 你終於尾隨同伴們登上阿爾戈聖船,[13]
它飛馳起來,風鼓滿高懸的布帆。
龍骨向前沖,湛藍的波浪不斷後退;
你望着陸地,我望着茫茫的煙水。
有一座高塔,四面俯瞰大海,我來到
70 這裡,涕泗沾濕雙頰和襟袍。
透過淚滴往外看,眼睛似乎也顧念
急切的心情,看得比平日更遠。
我念着純潔的禱告、與恐懼混雜的諾言——
如今既然你無恙,我就該兌現。
75 但我要還願嗎?我的願無非便宜了美狄亞![14]
心在痛,洶湧着愛戀,卻與恨混雜。
我該去謝神,為了失去活着的伊阿宋?
牛羊竟要為我的災禍而殞命?
當然,我一直感覺不踏實,一直擔憂
80 你父親在希臘城市替你擇偶。[15]
我害怕希臘女子,卻傷於蠻族侍妾,[16]
遭受意料之外的敵人凌虐。
並無動人的容貌與德行,她只是知曉
咒語,用巫刀采割陰毒的藥草。
85 她竭力逼迫不情願的月亮墜下軌道,
又以黑暗將太陽的馬車籠罩;[17]
她扼住奔流的水波,攔下蜿蜒的江河,
讓樹林與活石離開各自的居所;
她在墳墓間遊盪,披散着頭髮,鬆開
90 腰帶,從尚溫的柴堆里採集骨塊;
她詛咒遠方的仇敵,刺穿蠟捏的人像,
將根根細針扎進可憐的肝臟;
還有更多事我最好不知曉。愛應以美德
和美貌贏取,不該以藥草獲得。
95 你竟能擁抱這樣的女人,靜夜裡獨對
洞房裡的她,竟毫不驚悚地入睡?
想必她驅使你像公牛一樣肩負重軛,
以控制凶蛇的手腕讓你也着魔。
而且她企圖將自己嵌入眾首領和你的
100 事迹:妻子掩蓋了丈夫的功業。
珀利阿斯的部分擁躉指控你得益於[18]
她的毒藥,深信者已不在少數:
“不是埃宋之子,而是埃厄忒斯之女[19]
搶走了佛里克索斯金羊的禮物。”[20]
105 你母親阿喀墨德不要她(聽母親何妨?)[21]
父親也拒絕來自苦寒地的新娘。[22]
讓她去塔納伊斯河、斯基泰沼澤、故土[23]
帕西斯兩岸挑一位相稱的丈夫!
比春風更不可信賴的人,善變的伊阿宋,
110 你的話為何失去了承諾的分量?
離去時你是我丈夫,回來時你卻已不是;
我曾做你的妻,讓我還做你的妻!
倘若家世和高貴的出身還能打動你,
看,我父親是托阿斯,米諾斯的後裔![24]
115 巴克斯是我祖父,他妻子頭戴冠冕,[25]
燦爛光華下,小星座都顯得黯淡。
萊姆諾斯島將充作嫁妝,耕夫的樂園;
你還能擁有我(一道進獻的財產)。
現在我也已分娩,伊阿宋,為我們慶賀!
120 孕期雖辛苦,想到你,我便覺快樂。
數目上我也有福氣,他們是一對雙胞胎,
雙份的見證,多謝盧契娜青睞!
你若問他們像誰,他們是你的鏡像:
從不知欺騙,其餘也與你相仿。
125 我差點將他們送到你那裡,代我陪着你,
但想到野蠻的後母,就不敢造次。
我害怕美狄亞,她比普通的後母更恐怖;
美狄亞幹什麼惡事都不會在乎。
她能撕碎弟弟的身體,拋擲於野地[26]
130 各處,難道會放過我的孩子?
被科爾基斯毒藥迷心竅的瘋子,據說
你寧可要她,也不碰許普西皮勒!
那位淫婦可恥地勾引了我的丈夫,
你我結合,卻是憑婚禮的火炬。
135 她背叛了父親,我卻救父親脫離死地;
她拋下故土,我卻是不離不棄。
可這有何用,若惡人竟能戰勝善人,
靠罪行反能收穫財富和愛情?
我譴責島上女人們的殘暴,但並不訝異,[27]
140 雖軟弱,憤激卻給了她們武器。
告訴我,如果你和同伴們(本該如此!)
被相反的風吹進我的海港里,
而我正抱着一對孩子迎接你,難道
你不該求大地開裂,把你吞掉?
145 你會以什麼表情面對孩子們,面對我?
怎樣的死亡才足以懲罰你喪德?
至於你本人,在我手裡會毫髮無傷,
不是你配,而是我有仁慈的心腸;
然而我會用你情婦的血塗滿我的臉,
150 還有她用魔法偷走的你的臉!
我會以美狄亞對付美狄亞。天上的朱庇特,
如果你垂聽我的禱告,垂憐我,
就讓簒奪者也遭受許普西皮勒的痛苦,
讓她親身去品嘗自己的法律!
155 我身為人妻,育有二子,仍被鄙棄,[28]
也祝她失去丈夫和一雙孩子;
可恥贏得的,祝她轉眼更可恥地輸掉,
祝她被流放,顛沛於天涯海角!
昔日她如何對弟弟,如何對可憐的老父,
160 便祝她將來如何對兒子和丈夫!
當海洋和陸地已游遍,讓她去嘗試天空;
祝她無望地漂泊,血為她送終!
被奪去姻緣的我獻上這一番禱詞——
你們在遭詛的衾被裡好好做夫妻!
[1] 伊阿宋(Iason)被憎恨他的叔父珀利阿斯(Pelias)派往科爾基斯取金羊毛,他和希臘眾英雄一起,乘坐阿爾戈號從帖撒利亞出發,途中在萊姆諾斯島停留。此前不久,島上的女人在一夜之間殺死了所有男人,只有許普西皮勒(Hypsipyle)假裝殺死了自己的父親托阿斯,卻暗中救下了他。許普西皮勒熱情接待伊阿宋,並愛上了他,兩人在島上同居兩年,許普西皮勒已經懷孕。此時在希臘眾青年催促下,伊阿宋繼續前往科爾基斯。到了目的地之後,科爾基斯公主美狄亞對他一見鍾情,以魔法幫助他完成了三項危險的任務,奪取了金羊毛,並與他私奔。許普西皮勒因為自己被伊阿宋拋棄而憤恨,寫下了這封信。奧維德在《情詩集》中描述自己創作的書信體哀歌時(Amores 2.18-18-26),稱伊阿宋為“不知感恩的男人”,這個稱號對《女傑書簡》第6首和第12首都適用,許普西皮勒和美狄亞都是被伊阿宋辜負和背叛的女人。Jacobson(1979)認為,這首詩是《女傑書簡》中最成功的作品之一,因為奧維德做了前人未曾做過的事——在伊阿宋和美狄亞的神話中開闢了許普西皮勒這個新視角,並且這個人物塑造非常成功,從開始的充滿驕傲和蔑視的憤怒發展到最後難以遏制的仇恨和暴力衝動。他還提到,幾乎遍布全詩的反諷是這篇作品的重要特點。Leigh(1997)以這首詩為例說明,奧維德在《女傑書簡》中充分利用了兩種意識之間的張力,一邊是詩中人物對自身命運的有限意識,一邊是讀者通過神話傳統和更早的經典著作獲得的更全面的覺知。
[2] 這些牛是戰神馬爾斯的聖牛,生着銅蹄,能噴火。伊阿宋在科爾基斯接受的第一項挑戰是迫使它們耕地。
[3] 伊阿宋的第二項挑戰是播下龍牙,這些龍牙一入地就變成了一批全副武裝的戰士,藉助美狄亞的魔法,伊阿宋挑動他們自相殘殺,才得以逃脫。但阿波羅多若斯說,他們都被伊阿宋殺死。
[4] 第三項挑戰是讓看守金羊毛的永遠不睡的大龍閉上眼睛。
[5] “巫女”(venefica)指美狄亞,venefica字面意思是“使用毒藥的人”,在西方古代任何蠱惑人心的東西都可叫作venenum(毒藥)。
[6] “伊阿宋”對應的拉丁文原詞是Aesonides,意為“埃宋(Aeson)之子”。
[7] 朱諾是佑護婚姻和家庭的神,許門是婚禮之神。
[8] “帖撒利亞”對應的拉丁文原詞是Minyis(閔亞斯人),閔亞斯(Minyas)是帖撒利亞的國王。“帕拉斯” 對應的拉丁文原詞是Tritonide,這個詞來自Tritonia(特里托尼婭),密涅瓦(即帕拉斯)的別稱,它或者源於克里特語tritō(意思是“頭”,因為她從朱庇特的頭部生出來),或者來自利比亞的特里托湖(Trito,據說她在那裡出生)。傳說阿爾戈號是世界上第一艘海船,由密涅瓦親自督造。
[9] 提費斯(Tiphys)是阿爾戈號的領航員。
[10] 埃厄忒斯(Aeetes)是科爾基斯(Colchis)國王,美狄亞的父親。“此島”指萊姆諾斯島(Lemnos)。
[11] 維納斯和馬爾斯的姦情就是在萊姆諾斯島上被撞破,所以當地女人在敬拜諸神時故意忽略她。作為報復,她讓島上的女人生了讓丈夫厭惡的怪病,為了躲避她們,丈夫們遠赴色雷斯去打仗。女人們深感憤怒,於是策划了一場陰謀,在他們歸來時殺死了島上所有的男人。只有許普西皮勒用計救下了當時也留在島上的父親。因為阿爾戈號船上的希臘人都是男人,所以最初島上的女人也試圖阻止他們登陸。
[12] 在亞歷山大詩人阿波羅尼俄斯(Apollonius)的《阿爾戈號遠征》(Argonautica 1.861-862)中,伊阿宋在萊姆諾斯島上只逗留了數日。
[13] 阿爾戈號被稱為“聖船”,一是因為它是密涅瓦親自督造,二是因為它用了多多納(Dodona)聖林的木料。
[14] 在本書的第12首第172行,美狄亞也有相似的感慨。
[15] “希臘”對應的拉丁文原詞是Argolica(阿戈利斯的),泛指希臘。
[16] “蠻族侍妾”指美狄亞。
[17] 這是西方傳說中巫女常做的事,參考奧維德《變形記》(Metamorphoses)第十四卷366-367行和賀拉斯《長短句集》(Epodes)第5首45-46行。
[18] 珀利阿斯是伊阿宋父親埃宋的弟弟,他奪走了兄長的王位。
[19] 這行詩的原文中還有Phasias一詞指代美狄亞,意為“帕西斯的女子”,帕西斯(Phasis)是科爾基斯的一條河。
[20] 雲神涅斐勒(Nephele)是忒拜國王阿塔瑪斯(Athamas)的前妻,她生下了龍鳳胎佛里克索斯(Phrixus)和赫勒(Helle)。為了害死他們,阿塔瑪斯的後妻伊諾(Ino)讓忒拜婦女將烤過的種子交給她們丈夫播種。莊稼顆粒無收,人們向德爾斐神諭求助,伊諾又買通信使,說神諭要求獻祭佛里克索斯。兄妹倆被一隻公羊馱走,途經達達尼爾海峽時赫勒從羊背跌下,墜海而死。佛里克索斯被羊馱到了科爾基斯,金羊毛也留在那裡,直到伊阿宋乘船去取。這隻羊是忒奧芬(Theophane)被化身公羊的海神涅普頓誘姦後生下的。
[21] 阿喀墨德(Alcimede)是伊阿宋的母親,根據阿波羅多若斯的說法,她最終上吊自殺。
[22] “苦寒地”指黑海北岸的科爾基斯,因為位置比希臘更靠北,希臘人常將其視為極冷之地。
[23] 塔納伊斯河(Tanais)就是今天的頓河,在俄國境內。斯基泰(Scythia)泛指色雷斯以北的廣大北方地區。
[24] 托阿斯(Thoas)是阿里阿德涅和酒神巴克斯的兒子,米諾斯的外孫。
[25] “妻子”指阿里阿德涅,傳說北冕座(Corona Borealis)是巴克斯贈給她的禮物。
[26] “弟弟”指阿布緒托斯(Absyrtus),美狄亞在逃離故鄉的途中,怕被父親追上,殺死弟弟並將切碎的屍體拋擲各處。可參考奧維德《哀歌集》(Tristia)第3部第9首。
[27] “島上女人們”對應的拉丁文原詞是Lemniadum,意為“萊姆諾斯的女人們”。
[28] 這段詛咒的每一條“後來”都得到應驗,而且在本書的第12首中也有部分的反映,當然這是因為奧維德從神話傳統中已經知道後來發生的故事。所以這些詛咒有三重效果:對於許普西皮勒這個角色來說,它們是情感的宣洩,她並不知曉它們會一一應驗;但對讀者而言,由於知曉後面發生的情節,它們就真成了詛咒;對於Bloch(2000)戲謔稱為“互文之神”的奧維德而言,他彷彿古希臘的神,聽到了這首詩里許普西皮勒的禱告,並在第12首里把它們變成了現實。