《女杰书简》第6首



Litora Thessaliae reduci tetigisse carina[1]
diceris auratae vellere dives ovis.
Gratulor incolumi, quantum sinis; hoc tamen ipsa[2]
debueram scripto certior esse tuo.
5 Nam ne pacta tibi praeter mea regna redires,
cum cuperes, ventos non habuisse potes.
Quamlibet adverso signetur epistula vento;
Hypsipyle missa digna salute fui.
Cur mihi fama prior de te quam littera venit
10 isse sacros Martis sub iuga panda boves,
seminibus iactis segetes adolesse virorum
inque necem dextra non eguisse tua,
pervigilem spolium pecudis servasse draconem,
rapta tamen forti vellera fulva manu?
15 Haec ego si possem timide credentibus ‘Ista
ipse mihi scripsit’ dicere, quanta forem!
Quid queror officium lenti cessasse mariti?
Obsequium, maneo si tua, grande tuli.
Barbara narratur venisse venefica tecum,
20 in mihi promissi parte recepta tori.
Credula res amor est. Utinam temeraria dicar
criminibus falsis insimulasse virum!
Nuper ab Haemoniis hospes mihi Thessalus oris
venerat et tactum vix bene limen erat:
25 ‘Aesonides,’ dixi, ‘quid agit meus?’ Ille pudore
haesit in opposita lumina fixus humo.
Protinus exilui tunicisque a pectore ruptis:
‘Vivit? An,’ exclamo, ‘me quoque fata vocant?’
‘Vivit’ ait timidus; timidum iurare coegi;[3]
30 vix mihi teste deo credita vita tua est.
Utque animus rediit, tua facta requirere coepi.
Narrat aenipedes Martis arasse boves,
vipereos dentes in humum pro semine iactos,
et subito natos arma tulisse viros;
35 terrigenas populos civili Marte peremptos
implesse aetatis fata diurna suae;
devictus serpens. Iterum, si vivat Iason,
quaerimus; alternant spesque timorque fidem.
Singula dum narrat, studio cursuque loquendi
40 detegit ingenio vulnera facta tuo.[4]
Heu! Ubi pacta fides? Ubi conubialia iura
faxque sub arsuros dignior ire rogos?
Non ego sum furto tibi cognita; pronuba Iuno
adfuit et sertis tempora vinctus Hymen;
45 at mihi nec Iuno, nec Hymen, sed tristis Erinys
praetulit infaustas sanguinolenta faces.
Quid mihi cum Minyis, quid cum Tritonide pinu?[5]
Quid tibi cum patria, navita Tiphy, mea?
Non erat hic aries villo spectabilis aureo,
50 nec senis Aeetae regia Lemnos erat.
Certa fui primo (sed me mala fata trahebant)
hospita feminea pellere castra manu,
Lemniadesque viros, nimium quoque, vincere norunt;
milite tam forti causa tuenda fuit.[6]
55 Urbe virum ut vidi, tectoque animoque recepi.
Hic tibi bisque aestas bisque cucurrit hiemps.
Tertia messis erat, cum tu dare vela coactus
implesti lacrimis talia verba tuis:
‘Abstrahor, Hypsipyle, sed (dent modo fata recursus!)
60 vir tuus hinc abeo, vir tibi semper ero;
quod tamen e nobis gravida celatur in aluo,
vivat, et eiusdem simus uterque parens!’
Hactenus et lacrimis in falsa cadentibus ora
cetera te memini non potuisse loqui.
65 Ultimus e sociis sacram conscendis in Argo.
Illa volat; ventus concava vela tenet;
caerula propulsae subducitur unda carinae;
terra tibi, nobis aspiciuntur aquae.
In latus omne patens turris circumspicit undas;
70 huc feror et lacrimis osque sinusque madent.
Per lacrimas specto, cupidaeque faventia menti
longius adsueto lumina nostra vident.
Adde preces castas immixtaque vota timori,
nunc quoque te salvo persolvenda mihi.
75 Vota ego persolvam? Votis Medea fruetur!
Cor dolet atque ira mixtus abundat amor.
Dona feram templis, vivum quod Iasona perdo?
Hostia pro damnis concidat icta meis?
Non equidem secura fui semperque verebar
80 ne pater Argolica sumeret urbe nurum.
Argolidas timui; nocuit mihi barbara paelex.
Non exspectata vulnus ab hoste tuli.
Nec facie meritisque placet, sed carmina novit
diraque cantata pabula falce metit.
85 Illa reluctantem cursu deducere Lunam[7]
nititur et tenebris abdere Solis equos;
illa refrenat aquas obliquaque flumina sistit;
illa loco silvas vivaque saxa movet;
per tumulos errat passis discincta capillis
90 certaque de tepidis colligit ossa rogis.[8]
Devovet absentis simulacraque cerea figit,
et miserum tenuis in iecur urget acus,
et quae nescierim melius. Male quaeritur herbis
moribus et forma conciliandus amor.
95 Hanc potes amplecti thalamoque relictus in uno
impavidus somno nocte silente frui?
Scilicet ut tauros, ita te iuga ferre coegit,
quaque feros anguis, te quoque mulcet ope.
Adde, quod ascribi factis procerumque tuisque
100 se volet et titulo coniugis uxor obest.[9]
Atque aliquis Peliae de partibus acta venenis
imputat et populum, qui sibi credat, habet:
‘Non haec Aesonides, sed Phasias Aeetine
aurea Phrixeae terga revellit ovis.’
105 Non probat Alcimede mater tua (consule matrem).
non pater, a gelido cui venit axe nurus.
Illa sibi Tanai Scythiaeque paludibus udae
quaerat et a patria Phasidis usque virum!
Mobilis Aesonide vernaque incertior aura,
110 cur tua polliciti pondere verba carent?
Vir meus hinc ieras, vir non meus inde redisti;
sim reducis coniunx, sicut euntis eram!
Si te nobilitas generosaque nomina tangunt,
en, ego Minoo nata Thoante feror.
115 Bacchus avus; Bacchi coniunx redimita corona
praeradiat stellis signa minora suis.
Dos tibi Lemnos erit, terra ingeniosa colenti;
me quoque dotales inter habere potes.[10]
Nunc etiam peperi; gratare ambobus, Iason.
120 Dulce mihi gravidae fecerat auctor onus.
Felix in numero quoque sum prolemque gemellam,
pignora Lucina bina favente dedi.
Si quaeris cui sint similes, cognosceris illis;
fallere non norunt; cetera patris habent.
125 Legatos quos paene dedi pro matre ferendos,
sed tenuit coeptas saeva noverca vias.
Medeam timui; plus est Medea noverca;
Medeae faciunt ad scelus omne manus.
Spargere quae fratris potuit lacerata per agros
130 corpora, pignoribus parceret illa meis?
Hanc, hanc, o demens Colchisque ablate venenis,[11]
diceris Hypsipyles praeposuisse toro!
Turpiter illa virum cognovit adultera virgo;
me tibi teque mihi taeda pudica dedit.
135 Prodidit illa patrem; rapui de caede Thoanta.
Deseruit Colchos; me mea Lemnos habet.
Quid refert, scelerata piam si vincet et ipso
crimine dotata est emeruitque virum?
Lemniadum facinus culpo, non miror, Iason;
140 quamlibet infirmis ipse dat arma dolor.[12]
Dic age, si ventis, ut oportuit, actus iniquis
intrasses portus tuque comesque meos
obviaque exissem fetu comitante gemello,
hiscere nonne tibi terra roganda fuit?
145 Quo vultu natos, quo me, scelerate, videres?
Perfidiae pretio qua nece dignus eras?
Ipse quidem per me tutus sospesque fuisses,
non quia tu dignus, sed quia mitis ego;
paelicis ipsa meos implessem sanguine vultus,
150 quosque veneficiis abstulit illa suis.
Medeae Medea forem. Quodsi quid ab alto
iustus adest votis Iuppiter ille meis,[13]
quod gemit Hypsipyle, lecti quoque subnuba nostri
maereat et leges sentiat ipsa suas,
155 utque ego destituor coniunx materque duorum,
a totidem natis orba sit aque viro;[14]
nec male parta diu teneat peiusque relinquat;
exulet et toto quaerat in orbe fugam.
Quam fratri germana fuit miseroque parenti
160 filia, tam natis, tam sit acerba viro;
cum mare, cum terras consumpserit, aera temptet:
erret inops, exspes, caede cruenta sua.
Haec ego, coniugio fraudata Thoantias oro.
Vivite devoto nuptaque virque toro!
[1] 在少数抄本中,本诗最开头还有两行(Lemnias Hypsipyle, Bacchi genus, Aesone nato / dicit, et in verbis pars quota mentis erat.),但研究者普遍认为,这两行不是奥维德写的。
[2] ipsa=ipsum=ipso
[3] timidus; timidum=timidum quod amat=timidum quod ait=timidumque mihi=utque animus rediit
[4] tuo=suo
[5] Tritonide=Dodonide
[6] causa=vita=fortuna=ripa
[7] cursu=curru
[8] certaque=cunctaque
[9] volet=facit=favet
[10] dotales=dotalis=quod tales=res tales
[11] Hanc, hanc=hanc=hanc tamen
[12] ipse=iste
[13] ille=ipse=illa
[14] aque=illa

(许普西皮勒致伊阿宋)[1]
 
据说你返航的船已抵达帖撒利亚
海岸,有了金羊毛,你已发达。
庆贺你平安(若你允许);但此事难道
你不该亲自写信,让我知晓?
5 或许,虽然你渴望回程时路过我承诺
给你的王国,风向却不肯配合。
可无论风多讨厌,封缄寄与我总不难;
许普西皮勒不辱没你的问安。
为何你的信未至,传言却已经先至?
10 说战神的圣牛欣然受弯轭辖制;[2]
播下的种子生长,变成武士的庄稼,
未等你动武,就在厮杀中倒下;[3]
不眠的大龙看守取自公羊的珍宝,
你健硕的臂膀却夺走金黄的羊毛。[4]
15 倘若我可以对怯于相信的人们宣告,
“这是他亲笔所述”,我该多骄傲!
何必抱怨我丈夫没及时尽到职责?
我若属于你,你至少曾殷勤待我。
听闻某位蛮族的巫女正与你相伴,[5]
20 占据了你的床为我所留的空间。
爱是轻信的东西,我真愿人骂我冲动,
竟向丈夫抛掷虚幻的指控!
最近,一位帖撒利亚人从海摩斯那边
来看我,没等他靠近门槛,我就喊:
25 “我的伊阿宋现在怎么样?”他尴尬难掩,[6]
呆住了,低头盯着脚下的地面。
我立刻跳上去,扯破胸前的衣襟,嚷道:
“他活着?还是连我也在劫难逃?”
“他活着,”那人嗫嚅。我强迫他对我发誓;
30 虽有神作证,我仍不信你已死。
等恢复平静,我开始盘问你所行之事。
他讲到战神的铜足牛终于犁地,
龙牙被当作种子播撒于泥土之中,
瞬间长出的众猛士陷入内讧,
35 地生的民族手足相残,彼此屠戮,
在短暂一日里走完命定的旅途,
最终你打败大龙。我再次问他,伊阿宋
活着吗——忽而怀憧憬,忽而惊恐。
他完全沉浸在故事里,一桩桩娓娓道来,
40 透露了你因为天性而制造的伤害。
你承诺的忠诚在哪里?婚姻的誓言在哪里?
更适合点葬礼柴堆的火把在哪里?
我并非偷偷摸摸嫁给你,朱诺为我们
证婚,还有鬓缠花冠的许门——[7]
45 但不是朱诺,也不是许门,而是抹血的
复仇女神擎不祥的火炬,领着我。
我与帖撒利亚有何关?与帕拉斯的大船[8]
有何关?水手提费斯与我的国有何关?[9]
这里并没有公羊长着美丽的金毛,
50 老埃厄忒斯的王宫也不在此岛。[10]
最初我决心(可惜悲惨的命运拖拽)
以女人之手驱走外来的军队——
莱姆诺斯岛的女人是对付男人的内行,[11]
我本该靠如此勇敢的士兵来抵挡。
55 当我从城头看见你,却敞开门庭和心扉。
冬夏飞逝,留下你不觉已两载。[12]
第三次秋熟的时候,你被迫扬帆启程,
这样对我说(眼眶里泪水盈盈):
“许普西皮勒,我无奈离开,盼有幸速返!
60 我此刻是你的,以后是你的,永远!
至于你腹中的孩子,我们的结晶,愿他
平安,愿我们能共同把他养大!”
说到此处,泪水淌下你虚伪的脸庞,
我记得,你已凝噎,再无法往下讲。
65 你终于尾随同伴们登上阿尔戈圣船,[13]
它飞驰起来,风鼓满高悬的布帆。
龙骨向前冲,湛蓝的波浪不断后退;
你望着陆地,我望着茫茫的烟水。
有一座高塔,四面俯瞰大海,我来到
70 这里,涕泗沾湿双颊和襟袍。
透过泪滴往外看,眼睛似乎也顾念
急切的心情,看得比平日更远。
我念着纯洁的祷告、与恐惧混杂的诺言——
如今既然你无恙,我就该兑现。
75 但我要还愿吗?我的愿无非便宜了美狄亚![14]
心在痛,汹涌着爱恋,却与恨混杂。
我该去谢神,为了失去活着的伊阿宋?
牛羊竟要为我的灾祸而殒命?
当然,我一直感觉不踏实,一直担忧
80 你父亲在希腊城市替你择偶。[15]
我害怕希腊女子,却伤于蛮族侍妾,[16]
遭受意料之外的敌人凌虐。
并无动人的容貌与德行,她只是知晓
咒语,用巫刀采割阴毒的药草。
85 她竭力逼迫不情愿的月亮坠下轨道,
又以黑暗将太阳的马车笼罩;[17]
她扼住奔流的水波,拦下蜿蜒的江河,
让树林与活石离开各自的居所;
她在坟墓间游荡,披散着头发,松开
90 腰带,从尚温的柴堆里采集骨块;
她诅咒远方的仇敌,刺穿蜡捏的人像,
将根根细针扎进可怜的肝脏;
还有更多事我最好不知晓。爱应以美德
和美貌赢取,不该以药草获得。
95 你竟能拥抱这样的女人,静夜里独对
洞房里的她,竟毫不惊悚地入睡?
想必她驱使你像公牛一样肩负重轭,
以控制凶蛇的手腕让你也着魔。
而且她企图将自己嵌入众首领和你的
100 事迹:妻子掩盖了丈夫的功业。
珀利阿斯的部分拥趸指控你得益于[18]
她的毒药,深信者已不在少数:
“不是埃宋之子,而是埃厄忒斯之女[19]
抢走了佛里克索斯金羊的礼物。”[20]
105 你母亲阿喀墨德不要她(听母亲何妨?)[21]
父亲也拒绝来自苦寒地的新娘。[22]
让她去塔纳伊斯河、斯基泰沼泽、故土[23]
帕西斯两岸挑一位相称的丈夫!
比春风更不可信赖的人,善变的伊阿宋,
110 你的话为何失去了承诺的分量?
离去时你是我丈夫,回来时你却已不是;
我曾做你的妻,让我还做你的妻!
倘若家世和高贵的出身还能打动你,
看,我父亲是托阿斯,米诺斯的后裔![24]
115 巴克斯是我祖父,他妻子头戴冠冕,[25]
灿烂光华下,小星座都显得黯淡。
莱姆诺斯岛将充作嫁妆,耕夫的乐园;
你还能拥有我(一道进献的财产)。
现在我也已分娩,伊阿宋,为我们庆贺!
120 孕期虽辛苦,想到你,我便觉快乐。
数目上我也有福气,他们是一对双胞胎,
双份的见证,多谢卢契娜青睐!
你若问他们像谁,他们是你的镜像:
从不知欺骗,其余也与你相仿。
125 我差点将他们送到你那里,代我陪着你,
但想到野蛮的后母,就不敢造次。
我害怕美狄亚,她比普通的后母更恐怖;
美狄亚干什么恶事都不会在乎。
她能撕碎弟弟的身体,抛掷于野地[26]
130 各处,难道会放过我的孩子?
被科尔基斯毒药迷心窍的疯子,据说
你宁可要她,也不碰许普西皮勒!
那位淫妇可耻地勾引了我的丈夫,
你我结合,却是凭婚礼的火炬。
135 她背叛了父亲,我却救父亲脱离死地;
她抛下故土,我却是不离不弃。
可这有何用,若恶人竟能战胜善人,
靠罪行反能收获财富和爱情?
我谴责岛上女人们的残暴,但并不讶异,[27]
140 虽软弱,愤激却给了她们武器。
告诉我,如果你和同伴们(本该如此!)
被相反的风吹进我的海港里,
而我正抱着一对孩子迎接你,难道
你不该求大地开裂,把你吞掉?
145 你会以什么表情面对孩子们,面对我?
怎样的死亡才足以惩罚你丧德?
至于你本人,在我手里会毫发无伤,
不是你配,而是我有仁慈的心肠;
然而我会用你情妇的血涂满我的脸,
150 还有她用魔法偷走的你的脸!
我会以美狄亚对付美狄亚。天上的朱庇特,
如果你垂听我的祷告,垂怜我,
就让簒夺者也遭受许普西皮勒的痛苦,
让她亲身去品尝自己的法律!
155 我身为人妻,育有二子,仍被鄙弃,[28]
也祝她失去丈夫和一双孩子;
可耻赢得的,祝她转眼更可耻地输掉,
祝她被流放,颠沛于天涯海角!
昔日她如何对弟弟,如何对可怜的老父,
160 便祝她将来如何对儿子和丈夫!
当海洋和陆地已游遍,让她去尝试天空;
祝她无望地漂泊,血为她送终!
被夺去姻缘的我献上这一番祷词——
你们在遭诅的衾被里好好做夫妻!


[1] 伊阿宋(Iason)被憎恨他的叔父珀利阿斯(Pelias)派往科尔基斯取金羊毛,他和希腊众英雄一起,乘坐阿尔戈号从帖撒利亚出发,途中在莱姆诺斯岛停留。此前不久,岛上的女人在一夜之间杀死了所有男人,只有许普西皮勒(Hypsipyle)假装杀死了自己的父亲托阿斯,却暗中救下了他。许普西皮勒热情接待伊阿宋,并爱上了他,两人在岛上同居两年,许普西皮勒已经怀孕。此时在希腊众青年催促下,伊阿宋继续前往科尔基斯。到了目的地之后,科尔基斯公主美狄亚对他一见钟情,以魔法帮助他完成了三项危险的任务,夺取了金羊毛,并与他私奔。许普西皮勒因为自己被伊阿宋抛弃而愤恨,写下了这封信。奥维德在《情诗集》中描述自己创作的书信体哀歌时(Amores 2.18-18-26),称伊阿宋为“不知感恩的男人”,这个称号对《女杰书简》第6首和第12首都适用,许普西皮勒和美狄亚都是被伊阿宋辜负和背叛的女人。Jacobson(1979)认为,这首诗是《女杰书简》中最成功的作品之一,因为奥维德做了前人未曾做过的事——在伊阿宋和美狄亚的神话中开辟了许普西皮勒这个新视角,并且这个人物塑造非常成功,从开始的充满骄傲和蔑视的愤怒发展到最后难以遏制的仇恨和暴力冲动。他还提到,几乎遍布全诗的反讽是这篇作品的重要特点。Leigh(1997)以这首诗为例说明,奥维德在《女杰书简》中充分利用了两种意识之间的张力,一边是诗中人物对自身命运的有限意识,一边是读者通过神话传统和更早的经典著作获得的更全面的觉知。
[2] 这些牛是战神马尔斯的圣牛,生着铜蹄,能喷火。伊阿宋在科尔基斯接受的第一项挑战是迫使它们耕地。
[3] 伊阿宋的第二项挑战是播下龙牙,这些龙牙一入地就变成了一批全副武装的战士,借助美狄亚的魔法,伊阿宋挑动他们自相残杀,才得以逃脱。但阿波罗多若斯说,他们都被伊阿宋杀死。
[4] 第三项挑战是让看守金羊毛的永远不睡的大龙闭上眼睛。
[5] “巫女”(venefica)指美狄亚,venefica字面意思是“使用毒药的人”,在西方古代任何蛊惑人心的东西都可叫作venenum(毒药)。
[6] “伊阿宋”对应的拉丁文原词是Aesonides,意为“埃宋(Aeson)之子”。
[7] 朱诺是佑护婚姻和家庭的神,许门是婚礼之神。
[8] “帖撒利亚”对应的拉丁文原词是Minyis(闵亚斯人),闵亚斯(Minyas)是帖撒利亚的国王。“帕拉斯” 对应的拉丁文原词是Tritonide,这个词来自Tritonia(特里托尼娅),密涅瓦(即帕拉斯)的别称,它或者源于克里特语tritō(意思是“头”,因为她从朱庇特的头部生出来),或者来自利比亚的特里托湖(Trito,据说她在那里出生)。传说阿尔戈号是世界上第一艘海船,由密涅瓦亲自督造。
[9] 提费斯(Tiphys)是阿尔戈号的领航员。
[10] 埃厄忒斯(Aeetes)是科尔基斯(Colchis)国王,美狄亚的父亲。“此岛”指莱姆诺斯岛(Lemnos)。
[11] 维纳斯和马尔斯的奸情就是在莱姆诺斯岛上被撞破,所以当地女人在敬拜诸神时故意忽略她。作为报复,她让岛上的女人生了让丈夫厌恶的怪病,为了躲避她们,丈夫们远赴色雷斯去打仗。女人们深感愤怒,于是策划了一场阴谋,在他们归来时杀死了岛上所有的男人。只有许普西皮勒用计救下了当时也留在岛上的父亲。因为阿尔戈号船上的希腊人都是男人,所以最初岛上的女人也试图阻止他们登陆。
[12] 在亚历山大诗人阿波罗尼俄斯(Apollonius)的《阿尔戈号远征》(Argonautica 1.861-862)中,伊阿宋在莱姆诺斯岛上只逗留了数日。
[13] 阿尔戈号被称为“圣船”,一是因为它是密涅瓦亲自督造,二是因为它用了多多纳(Dodona)圣林的木料。
[14] 在本书的第12首第172行,美狄亚也有相似的感慨。
[15] “希腊”对应的拉丁文原词是Argolica(阿戈利斯的),泛指希腊。
[16] “蛮族侍妾”指美狄亚。
[17] 这是西方传说中巫女常做的事,参考奥维德《变形记》(Metamorphoses)第十四卷366-367行和贺拉斯《长短句集》(Epodes)第5首45-46行。
[18] 珀利阿斯是伊阿宋父亲埃宋的弟弟,他夺走了兄长的王位。
[19] 这行诗的原文中还有Phasias一词指代美狄亚,意为“帕西斯的女子”,帕西斯(Phasis)是科尔基斯的一条河。
[20] 云神涅斐勒(Nephele)是忒拜国王阿塔玛斯(Athamas)的前妻,她生下了龙凤胎佛里克索斯(Phrixus)和赫勒(Helle)。为了害死他们,阿塔玛斯的后妻伊诺(Ino)让忒拜妇女将烤过的种子交给她们丈夫播种。庄稼颗粒无收,人们向德尔斐神谕求助,伊诺又买通信使,说神谕要求献祭佛里克索斯。兄妹俩被一只公羊驮走,途经达达尼尔海峡时赫勒从羊背跌下,坠海而死。佛里克索斯被羊驮到了科尔基斯,金羊毛也留在那里,直到伊阿宋乘船去取。这只羊是忒奥芬(Theophane)被化身公羊的海神涅普顿诱奸后生下的。
[21] 阿喀墨德(Alcimede)是伊阿宋的母亲,根据阿波罗多若斯的说法,她最终上吊自杀。
[22] “苦寒地”指黑海北岸的科尔基斯,因为位置比希腊更靠北,希腊人常将其视为极冷之地。
[23] 塔纳伊斯河(Tanais)就是今天的顿河,在俄国境内。斯基泰(Scythia)泛指色雷斯以北的广大北方地区。
[24] 托阿斯(Thoas)是阿里阿德涅和酒神巴克斯的儿子,米诺斯的外孙。
[25] “妻子”指阿里阿德涅,传说北冕座(Corona Borealis)是巴克斯赠给她的礼物。
[26] “弟弟”指阿布绪托斯(Absyrtus),美狄亚在逃离故乡的途中,怕被父亲追上,杀死弟弟并将切碎的尸体抛掷各处。可参考奥维德《哀歌集》(Tristia)第3部第9首。
[27] “岛上女人们”对应的拉丁文原词是Lemniadum,意为“莱姆诺斯的女人们”。
[28] 这段诅咒的每一条“后来”都得到应验,而且在本书的第12首中也有部分的反映,当然这是因为奥维德从神话传统中已经知道后来发生的故事。所以这些诅咒有三重效果:对于许普西皮勒这个角色来说,它们是情感的宣泄,她并不知晓它们会一一应验;但对读者而言,由于知晓后面发生的情节,它们就真成了诅咒;对于Bloch(2000)戏谑称为“互文之神”的奥维德而言,他仿佛古希腊的神,听到了这首诗里许普西皮勒的祷告,并在第12首里把它们变成了现实。