sternitur interdum spumisque sonantibus albet.
Ipsa quoque his agitur vicibus Trachinia puppis
et nunc sublimis veluti de vertice montis
despicere in valles imumque Acheronta videtur,
505 nunc, ubi demissam curvum circumstetit aequor,[1]
suspicere inferno summum de gurgite caelum.
Saepe dat ingentem fluctu latus icta fragorem[2]
nec levius pulsata sonat, quam ferreus olim
cum laceras aries balistave concutit arces,
510 utque solent sumptis incursu viribus ire[3]
pectore in arma feri protentaque tela leones,[4]
sic, ubi se ventis admiserat unda coortis,[5]
ibat in arma ratis multoque erat altior illis.
Iamque labant cunei, spoliataque tegmine cerae[6]
515 rima patet praebetque viam letalibus undis.
Ecce cadunt largi resolutis nubibus imbres,[7]
inque fretum credas totum descendere caelum
inque plagas caeli tumefactum ascendere pontum.[8]
Vela madent nimbis, et cum caelestibus undis
520 aequoreae miscentur aquae. Caret ignibus aether,
caecaque nox premitur tenebris hiemisque suisque.
Discutiunt tamen has praebentque micantia lumen[9]
fulmina: fulmineis ardescunt ignibus undae.[10]
Dat quoque iam saltus intra cava texta carinae
525 fluctus et, ut miles numero praestantior omni,
cum saepe adsiluit defensae moenibus urbis,
spe potitur tandem laudisque accensus amore
inter mille viros murum tamen occupat unus,
sic, ubi pulsarunt noviens latera ardua fluctus,[11]
530 vastius insurgens decimae ruit inpetus undae,
nec prius absistit fessam oppugnare carinam,
quam velut in captae descendat moenia navis.
Pars igitur temptabat adhuc invadere pinum,
pars maris intus erat. Trepidant haud segnius omnes,[12]
535 quam solet urbs aliis murum fodientibus extra
atque aliis murum trepidare tenentibus intus.[13]
Deficit ars, animique cadunt, totidemque videntur,
quot veniunt fluctus, ruere atque inrumpere mortes.[14]
Non tenet hic lacrimas, stupet hic; vocat ille beatos,
540 funera quos maneant, hic votis numen adorat
bracchiaque ad caelum, quod non videt, inrita tollens
poscit opem; subeunt illi fraterque parensque,
huic cum pignoribus domus et quodcumque relictum est.[15]
Alcyone Ceyca movet, Ceycis in ore
545 nulla nisi Alcyone est et, cum desideret unam,[16]
gaudet abesse tamen. Patriae quoque vellet ad oras
respicere inque domum supremos vertere vultus,
verum ubi sit, nescit; tanta vertigine pontus
fervet, et inducta piceis e nubibus umbra
550 omne latet caelum, duplicataque noctis imago est.[17]
Frangitur incursu nimbosi turbinis arbor,
frangitur et regimen, spoliisque animosa superstes[18]
unda velut victrix sinuataque despicit undas,[19]
nec levius, quam siquis Athon Pindumve revulsos
555 sede sua totos in apertum everterit aequor,[20]
praecipitata cadit pariterque et pondere et ictu
mergit in ima ratem, cum qua pars magna virorum
gurgite pressa gravi neque in aera reddita fato[21]
functa suo est; alii partes et membra carinae
560 trunca tenent, tenet ipse manu, qua sceptra solebat,
fragmina navigii Ceyx socerumque patremque
invocat, heu, frustra; sed plurima nantis in ore est[22]
Alcyone coniunx: illam meminitque refertque,
illius ante oculos ut agant sua corpora fluctus,
565 optat, et exanimis manibus tumuletur amicis;
dum natat, absentem, quotiens sinit hiscere fluctus,
nominat Alcyonen ipsisque inmurmurat undis.
Ecce super medios fluctus niger arcus aquarum
frangitur et rupta mersum caput obruit unda.
570 Lucifer obscurus nec quem cognoscere posses
illa luce fuit, quoniamque excedere caelo[23]
non licuit, densis texit sua nubibus ora.[24]
Aeolis interea tantorum ignara malorum
dinumerat noctes et iam, quas induat ille,
575 festinat vestes, iam quas, ubi venerit ille,
ipsa gerat, reditusque sibi promittit inanes.
Omnibus illa quidem superis pia tura ferebat,
ante tamen cunctos Iunonis templa colebat,[25]
proque viro, qui nullus erat, veniebat ad aras,
580 utque foret sospes coniunx suus utque rediret,
optabat, nullamque sibi praeferret; at illi
hoc de tot votis poterat contingere solum.[26]
At dea non ultra pro functo morte rogari[27]
sustinet, utque manus funestas arceat aris,
585 ‘Iri, meae’ dixit ‘fidissima nuntia vocis,
vise soporiferam Somni velociter aulam
exstinctique iube Ceycis imagine mittat
somnia ad Alcyonen veros narrantia casus.’
Dixerat, induitur velamina mille colorum
590 Iris et arcuato caelum curvamine signans
tecta petit iussi sub nube latentia regis.
Est prope Cimmerios longo spelunca recessu,
mons cavus, ignavi domus et penetralia Somni:
quo numquam radiis oriens mediusve cadensve
595 Phoebus adire potest; nebulae caligine mixtae
exhalantur humo dubiaeque crepuscula lucis.
Non vigil ales ibi cristati cantibus oris[28]
evocat Auroram, nec voce silentia rumpunt
sollicitive canes canibusve sagacior anser;
600 non fera, non pecudes, non moti flamine rami
[1] demissam=dimissam=dimissae
[2] latus=gravis
[3] incursu=incursus=in cursus=in cursu
[4] pectore=pectora
[5] admiserat=amiserat=commiserat
[6] cerae=caedae
[7] largi=late
[8] ascendere=scandere
[9] micantia=minantia=minatia=minancia=minacia
[10] undae=ignes
[11] noviens=celsi=caeli=puppis=noveni=caeci
[12] segnius=setius
[13] tenentibus=tuentibus
[14] veniunt=veniant
[15] quodcumque=quod cuique=quodcuicumque
[16] desideret=desiderat
[17] noctis=mortis
[18] spoliisque=spoliis; superstes=superstans=superbit
[19] despicit=dispicit
[20] everterit=everteret=verterit=verteret=mitteret
[21] aera=aere
[22] sed=nam; ore est=ora=ore
[23] luce=nocte
[24] texit sua=sua texit=contexit
[25] Iunonis=Iunonia
[26] de tot=tot de
[27] functo=functi
[28] cristati=cristantis=cristanti
有時海面又攤平,隨碎裂的水花泛白。
諸般更替中,特拉喀斯的這艘船仍在
掙扎:有時好像被托舉到高山之巔,
俯瞰下方的深谷和阿刻戎的至低暗淵;[1]
505 而當它沉落,海水環伺如巨大的漩渦,
它又似從地府水澤仰望至高的天國;
波浪經常從兩翼衝撞,在船身激起
震耳之聲,不輸鐵制攻城槌和投石機
轟擊遍體鱗傷的要塞時發出的巨響。
510 正如猛獅在奔跑途中增添了力量,
挺胸沖向人們舉起的短劍與長槍,
當海水遭到迎面勁風的阻撓,也這樣
攻打這艘船的城堞,從高處凌空砸下。
此時鉚釘已鬆動,失去了覆蓋的封蠟,[2]
515 木板張開了裂縫,迎接致命的海水。
看啊,滂沱大雨從洞開的墨雲間急墜,
你簡直會相信整個蒼穹已掉落洋面,
墳然隆起的洋面已頂破高邈的諸天。
布帆浸透了暴雨,天空之水與大海
520 之水混成一片。廣宇的星火已掩埋,
夜晚淪入時間和風暴的雙重黑暗。
然而閃電在迸裂時撕開墨幕,乍現
亮光,波浪在雷火映照下似赤色烈焰。
此刻海水已湧入敞開的船身裡面,
525 正如一位士兵,比所有同袍都優秀,
在多次躍起,衝擊敵城的防禦之後,
終於如願,被渴求光榮的慾望驅動,
雖置身千人之中,卻獨自登上城牆,
當海浪已經九次撞擊高聳的船舷,
530 第十浪也如此湧來,威力更令人心顫,[3]
它不會停止進攻這艘疲憊的木艦,
直到降落在彷彿被奪取的舟城裡邊。
外面的海水仍試圖侵入船內,而船內
海水也已經泛濫。所有人都萬分驚駭,
535 恰似一座城,外面有人在挖毀城牆,
裡面亦有人佔領,怎能不瀰漫著恐慌?
技藝已失效,勇氣已沉陷,無數種死亡
彷彿隨無數波浪涌過來,不停衝撞。
這人忍不住涕泣,那人愕然;這人
540 稱葬禮等待的死者有福,那人向諸神
禱告,徒然向看不見的蒼天伸出手臂,
祈求佑護;這人憶起了父母和兄弟,
那人思念家、孩子和拋在身後的一切。
刻宇克斯惦記的自然是哈爾庫俄涅,
545 口中唯有她的名,雖然只想她,卻慶幸
她不在身邊。他也願回望故國的海濱,
將最後的目光轉向遙遠的家,卻不知
它在哪一邊——海面巨大的漩渦如熾,
整個天空都隱匿在漆黑雲層的暗影里,
550 海中的鏡像無非是如墨夜晚的複製。
桅杆已經被裹挾着暴雨的旋風摧折,
舵輪也殘損,猶如欣悅於戰利品的勝者,
最後的狂浪傲視其同類,在半空高懸。
即使有誰將阿托斯或品多斯從底座掰斷,[4]
555 把山體拋進大海,其威勢也不會超凌
它轟頂崩塌的暴力——攜着重量和衝勁,
將船直砸入洋底。大部分水手被龐然
漩渦吞噬,與船一起毀滅,再無緣
重見天日,少數人緊拽着船的碎片
560 與殘肢。刻宇克斯自己用那隻握慣
權杖的右手攥住浮木,徒然地呼求
父親和岳父,但浮沉之間他多數時候
念叨着妻子哈爾庫俄涅,想她,喚她,
盼波浪將他的屍體衝到她的眼皮下,
565 這樣死了,也還能被至親之手安葬。
掙扎着,每次波浪允許張口的空當,
他就高喊她的名,沒入海中時則呢喃。
此刻,一道陰森的水拱在眾浪之巔
猛然塌落,他的頭埋入爆裂的波濤底。
570 那天晨星分外地晦暗,你無法辨識
其蹤跡,因為職責不許可他離開穹蒼,
他只能用層層濃雲掩住自己的臉龐。[5]
哈爾庫俄涅全然不知這可怕的災厄,[6]
仍舊倒數着日子,已加緊為他製作
575 居家的衣服,準備他返家之時自己
要穿的衫袍,在心裡確認虛幻的歸期。
她向所有的天神獻上虔誠的香料,
尤其虔誠地前往朱諾的殿宇祝禱,
為了已經亡歿的丈夫站到祭壇前,
580 祈求他平安無虞,祈求他按時回返,
祈求自己仍然是他的至愛——可是
眾多願望中只有這一條遂了她的意。
但女神無法容忍她為一位死者祈願, 睡神宮殿
以免她被死亡污染的手褻瀆聖壇,[7]
585 便說:“伊麗絲,我最忠誠的信使,立刻
去索姆努斯的催眠宮殿,命令其變作[8]
已經身故的刻宇克斯,向哈爾庫俄涅
呈現幻象,讓她明白真實的慘禍。”
話音剛落,伊麗絲就穿上千彩的衣服,
590 在天空畫出弧形的拱門,一邊按吩咐
前往隱藏在雲層深處的睡神王宮。
在欽梅利伊人聚居地附近有一座深洞,[9]
中空的山峰,這就是慵懶睡神的居處。
無論初升、落下還是在旅程的中途,
595 太陽都無法照進來。混合了黑氳的霧
從地面蒸起,曖昧的暮色縈繞不去。
沒有警醒的戴冠的公雞以嘹亮鳴聲
喚來晨光,也沒有戒懼的狗或者
更為聰明的大鵝以嗓音打破靜默;[10]
600 沒有野獸和牲畜,沒有微風吹拂的
[1] 阿刻戎河是冥界五大河之一,是苦難之河。
[2] 封蠟是蠟、瀝青和其他黏性物質的混合物,用來密封船的各種縫隙。
[3] 西方古人傳說,每十個浪的最後一浪威力最大,參考奧維德《哀歌集》(Tristia 1.2.49-50)。
[4] 阿托斯是希臘卡爾齊迪克半島的一座山。關於品多斯山,參考本書第一卷第570行的注釋。
[5] Bate(2004)指出,本卷的大段風暴描寫從語言風格看屬於史詩傳統,但它卻嵌在愛情哀歌體的典型情境中,可以理解為奧維德作品中體裁的交融與對話。
[6] “哈爾庫俄涅”對應的原文是Aeolis(埃俄洛斯之女)。
[7] 所有剛參加過與葬禮相關活動的人從宗教儀式的角度看,都是不潔凈的。
[8] 羅馬神話中的索姆努斯(Somnus)對應着希臘神話中的睡神許普諾斯(Hypnos)。維吉爾《埃涅阿斯紀》中的睡眠也以神的形式出現(Aeneid 5.838-861)。
[9] 欽梅利伊人(Cimmerii)是古代色雷斯的一個民族,他們住在第聶伯河兩岸、今天的克里米亞一帶。
[10] 大鵝被稱為“更為聰明的”是因為公元前390年,高盧人攻陷羅馬,曼尼烏斯率軍退守卡皮托山,敵人夜間偷襲時,養在朱諾神廟的鵝發出警訊,幫助了羅馬軍隊。