《变形记》第11卷501-600行

sternitur interdum spumisque sonantibus albet.
Ipsa quoque his agitur vicibus Trachinia puppis
et nunc sublimis veluti de vertice montis
despicere in valles imumque Acheronta videtur,
505 nunc, ubi demissam curvum circumstetit aequor,[1]
suspicere inferno summum de gurgite caelum.
Saepe dat ingentem fluctu latus icta fragorem[2]
nec levius pulsata sonat, quam ferreus olim
cum laceras aries balistave concutit arces,
510 utque solent sumptis incursu viribus ire[3]
pectore in arma feri protentaque tela leones,[4]
sic, ubi se ventis admiserat unda coortis,[5]
ibat in arma ratis multoque erat altior illis.
Iamque labant cunei, spoliataque tegmine cerae[6]
515 rima patet praebetque viam letalibus undis.
Ecce cadunt largi resolutis nubibus imbres,[7]
inque fretum credas totum descendere caelum
inque plagas caeli tumefactum ascendere pontum.[8]
Vela madent nimbis, et cum caelestibus undis
520 aequoreae miscentur aquae. Caret ignibus aether,
caecaque nox premitur tenebris hiemisque suisque.
Discutiunt tamen has praebentque micantia lumen[9]
fulmina: fulmineis ardescunt ignibus undae.[10]
Dat quoque iam saltus intra cava texta carinae
525 fluctus et, ut miles numero praestantior omni,
cum saepe adsiluit defensae moenibus urbis,
spe potitur tandem laudisque accensus amore
inter mille viros murum tamen occupat unus,
sic, ubi pulsarunt noviens latera ardua fluctus,[11]
530 vastius insurgens decimae ruit inpetus undae,
nec prius absistit fessam oppugnare carinam,
quam velut in captae descendat moenia navis.
Pars igitur temptabat adhuc invadere pinum,
pars maris intus erat. Trepidant haud segnius omnes,[12]
535 quam solet urbs aliis murum fodientibus extra
atque aliis murum trepidare tenentibus intus.[13]
Deficit ars, animique cadunt, totidemque videntur,
quot veniunt fluctus, ruere atque inrumpere mortes.[14]
Non tenet hic lacrimas, stupet hic; vocat ille beatos,
540 funera quos maneant, hic votis numen adorat
bracchiaque ad caelum, quod non videt, inrita tollens
poscit opem; subeunt illi fraterque parensque,
huic cum pignoribus domus et quodcumque relictum est.[15]
Alcyone Ceyca movet, Ceycis in ore
545 nulla nisi Alcyone est et, cum desideret unam,[16]
gaudet abesse tamen. Patriae quoque vellet ad oras
respicere inque domum supremos vertere vultus,
verum ubi sit, nescit; tanta vertigine pontus
fervet, et inducta piceis e nubibus umbra
550 omne latet caelum, duplicataque noctis imago est.[17]
Frangitur incursu nimbosi turbinis arbor,
frangitur et regimen, spoliisque animosa superstes[18]
unda velut victrix sinuataque despicit undas,[19]
nec levius, quam siquis Athon Pindumve revulsos
555 sede sua totos in apertum everterit aequor,[20]
praecipitata cadit pariterque et pondere et ictu
mergit in ima ratem, cum qua pars magna virorum
gurgite pressa gravi neque in aera reddita fato[21]
functa suo est; alii partes et membra carinae
560 trunca tenent, tenet ipse manu, qua sceptra solebat,
fragmina navigii Ceyx socerumque patremque
invocat, heu, frustra; sed plurima nantis in ore est[22]
Alcyone coniunx: illam meminitque refertque,
illius ante oculos ut agant sua corpora fluctus,
565 optat, et exanimis manibus tumuletur amicis;
dum natat, absentem, quotiens sinit hiscere fluctus,
nominat Alcyonen ipsisque inmurmurat undis.
Ecce super medios fluctus niger arcus aquarum
frangitur et rupta mersum caput obruit unda.
570 Lucifer obscurus nec quem cognoscere posses
illa luce fuit, quoniamque excedere caelo[23]
non licuit, densis texit sua nubibus ora.[24]
Aeolis interea tantorum ignara malorum
dinumerat noctes et iam, quas induat ille,
575 festinat vestes, iam quas, ubi venerit ille,
ipsa gerat, reditusque sibi promittit inanes.
Omnibus illa quidem superis pia tura ferebat,
ante tamen cunctos Iunonis templa colebat,[25]
proque viro, qui nullus erat, veniebat ad aras,
580 utque foret sospes coniunx suus utque rediret,
optabat, nullamque sibi praeferret; at illi
hoc de tot votis poterat contingere solum.[26]
At dea non ultra pro functo morte rogari[27]
sustinet, utque manus funestas arceat aris,
585 ‘Iri, meae’ dixit ‘fidissima nuntia vocis,
vise soporiferam Somni velociter aulam
exstinctique iube Ceycis imagine mittat
somnia ad Alcyonen veros narrantia casus.’
Dixerat, induitur velamina mille colorum
590 Iris et arcuato caelum curvamine signans
tecta petit iussi sub nube latentia regis.
Est prope Cimmerios longo spelunca recessu,
mons cavus, ignavi domus et penetralia Somni:
quo numquam radiis oriens mediusve cadensve
595 Phoebus adire potest; nebulae caligine mixtae
exhalantur humo dubiaeque crepuscula lucis.
Non vigil ales ibi cristati cantibus oris[28]
evocat Auroram, nec voce silentia rumpunt
sollicitive canes canibusve sagacior anser;
600 non fera, non pecudes, non moti flamine rami

[1] demissam=dimissam=dimissae
[2] latus=gravis
[3] incursu=incursus=in cursus=in cursu
[4] pectore=pectora
[5] admiserat=amiserat=commiserat
[6] cerae=caedae
[7] largi=late
[8] ascendere=scandere
[9] micantia=minantia=minatia=minancia=minacia
[10] undae=ignes
[11] noviens=celsi=caeli=puppis=noveni=caeci
[12] segnius=setius
[13] tenentibus=tuentibus
[14] veniunt=veniant
[15] quodcumque=quod cuique=quodcuicumque
[16] desideret=desiderat
[17] noctis=mortis
[18] spoliisque=spoliis; superstes=superstans=superbit
[19] despicit=dispicit
[20] everterit=everteret=verterit=verteret=mitteret
[21] aera=aere
[22] sed=nam; ore est=ora=ore
[23] luce=nocte
[24] texit sua=sua texit=contexit
[25] Iunonis=Iunonia
[26] de tot=tot de
[27] functo=functi
[28] cristati=cristantis=cristanti

有时海面又摊平,随碎裂的水花泛白。
诸般更替中,特拉喀斯的这艘船仍在
挣扎:有时好像被托举到高山之巅,
俯瞰下方的深谷和阿刻戎的至低暗渊;[1]
505 而当它沉落,海水环伺如巨大的漩涡,
它又似从地府水泽仰望至高的天国;
波浪经常从两翼冲撞,在船身激起
震耳之声,不输铁制攻城槌和投石机
轰击遍体鳞伤的要塞时发出的巨响。
510 正如猛狮在奔跑途中增添了力量,
挺胸冲向人们举起的短剑与长枪,
当海水遭到迎面劲风的阻挠,也这样
攻打这艘船的城堞,从高处凌空砸下。
此时铆钉已松动,失去了覆盖的封蜡,[2]
515 木板张开了裂缝,迎接致命的海水。
看啊,滂沱大雨从洞开的墨云间急坠,
你简直会相信整个苍穹已掉落洋面,
坟然隆起的洋面已顶破高邈的诸天。
布帆浸透了暴雨,天空之水与大海
520 之水混成一片。广宇的星火已掩埋,
夜晚沦入时间和风暴的双重黑暗。
然而闪电在迸裂时撕开墨幕,乍现
亮光,波浪在雷火映照下似赤色烈焰。
此刻海水已涌入敞开的船身里面,
525 正如一位士兵,比所有同袍都优秀,
在多次跃起,冲击敌城的防御之后,
终于如愿,被渴求光荣的欲望驱动,
虽置身千人之中,却独自登上城墙,
当海浪已经九次撞击高耸的船舷,
530 第十浪也如此涌来,威力更令人心颤,[3]
它不会停止进攻这艘疲惫的木舰,
直到降落在仿佛被夺取的舟城里边。
外面的海水仍试图侵入船内,而船内
海水也已经泛滥。所有人都万分惊骇,
535 恰似一座城,外面有人在挖毁城墙,
里面亦有人占领,怎能不弥漫着恐慌?
技艺已失效,勇气已沉陷,无数种死亡
仿佛随无数波浪涌过来,不停冲撞。
这人忍不住涕泣,那人愕然;这人
540 称葬礼等待的死者有福,那人向诸神
祷告,徒然向看不见的苍天伸出手臂,
祈求佑护;这人忆起了父母和兄弟,
那人思念家、孩子和抛在身后的一切。
刻宇克斯惦记的自然是哈尔库俄涅,
545 口中唯有她的名,虽然只想她,却庆幸
她不在身边。他也愿回望故国的海滨,
将最后的目光转向遥远的家,却不知
它在哪一边——海面巨大的漩涡如炽,
整个天空都隐匿在漆黑云层的暗影里,
550 海中的镜像无非是如墨夜晚的复制。
桅杆已经被裹挟着暴雨的旋风摧折,
舵轮也残损,犹如欣悦于战利品的胜者,
最后的狂浪傲视其同类,在半空高悬。
即使有谁将阿托斯或品多斯从底座掰断,[4]
555 把山体抛进大海,其威势也不会超凌
它轰顶崩塌的暴力——携着重量和冲劲,
将船直砸入洋底。大部分水手被庞然
漩涡吞噬,与船一起毁灭,再无缘
重见天日,少数人紧拽着船的碎片
560 与残肢。刻宇克斯自己用那只握惯
权杖的右手攥住浮木,徒然地呼求
父亲和岳父,但浮沉之间他多数时候
念叨着妻子哈尔库俄涅,想她,唤她,
盼波浪将他的尸体冲到她的眼皮下,
565 这样死了,也还能被至亲之手安葬。
挣扎着,每次波浪允许张口的空当,
他就高喊她的名,没入海中时则呢喃。
此刻,一道阴森的水拱在众浪之巅
猛然塌落,他的头埋入爆裂的波涛底。
570 那天晨星分外地晦暗,你无法辨识
其踪迹,因为职责不许可他离开穹苍,
他只能用层层浓云掩住自己的脸庞。[5]
哈尔库俄涅全然不知这可怕的灾厄,[6]
仍旧倒数着日子,已加紧为他制作
575 居家的衣服,准备他返家之时自己
要穿的衫袍,在心里确认虚幻的归期。
她向所有的天神献上虔诚的香料,
尤其虔诚地前往朱诺的殿宇祝祷,
为了已经亡殁的丈夫站到祭坛前,
580 祈求他平安无虞,祈求他按时回返,
祈求自己仍然是他的至爱——可是
众多愿望中只有这一条遂了她的意。
但女神无法容忍她为一位死者祈愿, 睡神宫殿
以免她被死亡污染的手亵渎圣坛,[7]
585 便说:“伊丽丝,我最忠诚的信使,立刻
去索姆努斯的催眠宫殿,命令其变作[8]
已经身故的刻宇克斯,向哈尔库俄涅
呈现幻象,让她明白真实的惨祸。”
话音刚落,伊丽丝就穿上千彩的衣服,
590 在天空画出弧形的拱门,一边按吩咐
前往隐藏在云层深处的睡神王宫。
在钦梅利伊人聚居地附近有一座深洞,[9]
中空的山峰,这就是慵懒睡神的居处。
无论初升、落下还是在旅程的中途,
595 太阳都无法照进来。混合了黑氲的雾
从地面蒸起,暧昧的暮色萦绕不去。
没有警醒的戴冠的公鸡以嘹亮鸣声
唤来晨光,也没有戒惧的狗或者
更为聪明的大鹅以嗓音打破静默;[10]
600 没有野兽和牲畜,没有微风吹拂的

[1] 阿刻戎河是冥界五大河之一,是苦难之河。
[2] 封蜡是蜡、沥青和其他黏性物质的混合物,用来密封船的各种缝隙。
[3] 西方古人传说,每十个浪的最后一浪威力最大,参考奥维德《哀歌集》(Tristia 1.2.49-50)。
[4] 阿托斯是希腊卡尔齐迪克半岛的一座山。关于品多斯山,参考本书第一卷第570行的注释。
[5] Bate(2004)指出,本卷的大段风暴描写从语言风格看属于史诗传统,但它却嵌在爱情哀歌体的典型情境中,可以理解为奥维德作品中体裁的交融与对话。
[6] “哈尔库俄涅”对应的原文是Aeolis(埃俄洛斯之女)。
[7] 所有刚参加过与葬礼相关活动的人从宗教仪式的角度看,都是不洁净的。
[8] 罗马神话中的索姆努斯(Somnus)对应着希腊神话中的睡神许普诺斯(Hypnos)。维吉尔《埃涅阿斯纪》中的睡眠也以神的形式出现(Aeneid 5.838-861)。
[9] 钦梅利伊人(Cimmerii)是古代色雷斯的一个民族,他们住在第聂伯河两岸、今天的克里米亚一带。
[10] 大鹅被称为“更为聪明的”是因为公元前390年,高卢人攻陷罗马,曼尼乌斯率军退守卡皮托山,敌人夜间偷袭时,养在朱诺神庙的鹅发出警讯,帮助了罗马军队。