exigere humanos diversaque foedera tempto?
Aut nostro vetitus de corde fugabitur ardor
aut, hoc si nequeo, peream, precor, ante toroque[1]
mortua conponar, positaeque det oscula frater!
505 Et tamen arbitrium quaerit res ista duorum.
Finge placere mihi: scelus esse videbitur illi.
At non Aeolidae thalamos timuere sororum.[2]
Unde sed hos novi? Cur haec exempla paravi?[3]
Quo feror? Obscenae procul hinc discedite flammae,
510 nec nisi qua fas est germanae frater ametur.
Si tamen ipse mei captus prior esset amore,
forsitan illius possem indulgere furori.
Ergo ego, quae fueram non reiectura petentem,[4]
ipsa petam? Poterisne loqui? Poterisne fateri?
515 Coget amor, potero; vel, si pudor ora tenebit,
littera celatos arcana fatebitur ignes.’
Hoc placet, haec dubiam vicit sententia mentem;
in latus erigitur cubitoque innixa sinistro
‘Viderit: insanos’ inquit ‘fateamur amores.[5]
520 Ei mihi! quo labor? quem mens mea concipit ignem?’
Et meditata manu conponit verba trementi:[6]
dextra tenet ferrum, vacuam tenet altera ceram.
Incipit et dubitat; scribit damnatque tabellas;
et notat et delet; mutat culpatque probatque
525 inque vicem sumptas ponit positasque resumit.
Quid velit, ignorat; quidquid factura videtur,
displicet; in vultu est audacia mixta pudori.
Scripta ‘soror’ fuerat: visum est delere ‘sororem’
verbaque correptis incidere talia ceris:[7]
530 ‘Quam, nisi tu dederis, non est habitura salutem,
hanc tibi mittit amans; pudet, a, pudet edere nomen[8]
et si, quid cupiam, quaeris, sine nomine vellem
posset agi mea causa meo nec cognita Byblis
ante forem, quam spes votorum certa fuisset.
535 Esse quidem laesi poterat tibi pectoris index
et color et macies et vultus et umida saepe
lumina nec causa suspiria mota patenti[9]
et crebri amplexus et quae, si forte notasti,
oscula sentiri non esse sororia possent:
540 ipsa tamen, quamvis animi grave vulnus habebam,[10]
quamvis intus erat furor igneus, omnia feci[11]
(sunt mihi di testes), ut tandem sanior essem,
pugnavique diu violenta Cupidinis arma
effugere infelix et plus, quam ferre puellam
545 posse putes, ego dura tuli. Superata fateri
cogor opemque tuam timidis exposcere votis:
tu servare potes, tu perdere solus amantem.
Elige, utrum facias. Non hoc inimica precatur,
sed quae, cum tibi sit iunctissima, iunctior esse
550 expetit et vinclo tecum propiore ligari.
Iura senes norint et, quid liceatque nefasque
fasque sit, inquirant legumque examina servent:[12]
conveniens Venus est annis temeraria nostris![13]
Quid liceat, nescimus adhuc et cuncta licere
555 credimus et sequimur magnorum exempla deorum.
Nec nos aut durus pater aut reverentia famae
aut timor inpediet: tantum absit causa timendi![14]
Dulcia fraterno sub nomine furta tegemus:
est mihi libertas tecum secreta loquendi,
560 et damus amplexus et iungimus oscula coram.[15]
Quantum est, quod desit? Miserere fatentis amorem[16]
et non fassurae, nisi cogeret ultimus ardor,
neve merere meo subscribi causa sepulcro.’
Talia nequiquam perarantem plena reliquit
565 cera manum summusque in margine versus adhaesit.
Protinus inpressa signat sua crimina gemma,[17]
Quam tinxit lacrimis (linguam defecerat umor),
deque suis unum famulis pudibunda vocavit
et pavidum blandita ‘Fer has, fidissime, nostro’[18]
570 dixit et adiecit longo post tempore ‘fratri.’
Cum daret, elapsae manibus cecidere tabellae;
omine turbata est, misit tamen. Apta minister
tempora nactus adit traditque latentia verba.[19]
Attonitus subita iuvenis Maeandrius ira
575 proicit acceptas lecta sibi parte tabellas
vixque manus retinens trepidantis ab ore ministri,
‘Dum licet, o vetitae scelerate libidinis auctor,
effuge’ ait, ‘qui, si nostrum tua fata pudorem
non traherent tecum, poenas mihi morte dedisses.’
580 Ille fugit pavidus dominaeque ferocia Cauni
dicta refert. Palles audita, Bybli, repulsa,
et pavet obsessum glaciali frigore corpus;[20]
mens tamen ut rediit, pariter rediere furores,
linguaque vix tales icto dedit aere voces:[21]
585 ‘Et merito! Quid enim temeraria vulneris huius
indicium feci? Quid, quae celanda fuerunt,
tam cito commisi properatis verba tabellis?
Ante erat ambiguis animi sententia dictis
praetemptanda mihi. Ne non sequeretur euntem,
590 parte aliqua veli, qualis foret aura, notare
debueram tutoque mari decurrere, quae nunc[22]
non exploratis inplevi lintea ventis.
Auferor in scopulos igitur subversaque toto[23]
obruor oceano, neque habent mea vela recursus.
595 Quid, quod et ominibus certis prohibebar amori
indulgere meo, tum cum mihi ferre iubenti
excidit et fecit spes nostras cera caducas?
Nonne vel illa dies fuerat vel tota voluntas,[24]
sed potius mutanda dies? Deus ipse monebat
600 signaque certa dabat, si non male sana fuissem.

[1] precor=licet
[2] timuere=tenuere=renuere
[3] novi=movi
[4] reiectura=neglectura
[5] Viderit=Sedit et
[6] trementi=timenti
[7] correptis=correctis
[8] pudet, a, pudet edere nomen=pudet ad te credere nomen
[9] mota=nota; patenti=patente=petentis=potenti
[10] animi=animo=animum=memini=me iam
[11] feci=sensi
[12] legumque=rerumque
[13] annis=rebus
[14] tantum absit=tantum sit=tamen ut sit
[15] coram=contra=cara
[16] desit=defit
[17] criminal=nomina=carmina
[18] pavidum=paulum
[19] latentia=fatentia
[20] corpus=pectus
[21] vix=tunc; icto=secto
[22] tutoque=totoque
[23] Auferor=Nunc feror; subversaque=submersaque
[24] voluntas=voluptas