Gallio, crimen erit vix excusabile nobis,
carmine te nomen non habuisse meo.
Tu quoque enim, memini, caelesti cuspide facta
fovisti lacrimis vulnera nostra tuis.
5 Atque utinam rapti iactura laesus amici
sensisses ultra, quod quererere, nihil!
Non ita dis placuit, qui te spoliare pudica
coniuge crudeles non habuere nefas.
Nuntia nam luctus mihi nuper epistula venit,
10 lectaque cum lacrimis sunt tua damna meis.
Sed neque solari prudentem stultior ausim,
verbaque doctorum nota referre tibi:
finitumque tuum, si non ratione, dolorem
ipsa iam pridem suspicor esse mora.
15 Dum tua pervenit, dum littera nostra recurrens
tot maria ac terras permeat, annus abit.
Temporis officium est solacia dicere certi,
dum dolor in cursu est et petit aeger opem.
At cum longa dies sedavit vulnera mentis,
20 intempestiue qui movet[1] illa novat.
Adde quod (atque utinam verum mihi venerit omen!)
coniugio felix iam potes esse novo.
[1] movet=monet
(致加里欧)[1]
加里欧,倘若我的诗不曾提到你的名,
那将是我无法开脱的罪行,
因为我记得,当我被天神的长矛刺中,
你也曾经用眼泪抚慰我的伤。
5 多希望除了失去放逐的朋友,再没有
别的任何打击需要你承受!
诸神却另有打算,他们残忍地夺走了
你贞洁的妻子,并不认为这是恶。
我最近才收到一封信,得知你的悲伤,
10 读到你丧偶之痛,我泪湿脸庞。
但是我不敢自作聪明,去安慰智者,
向你重复熟悉的哲人心得,
我猜想,你应当早已摆脱痛苦,理性
若无用,流逝的时间也是医生。
15 你的信到我这里,再等我的信回返,
越过万水千山,便已经一年[2]。
履行安慰的义务只应在特定的时段,
哀恸正盛,伤心者需要救援。
可当灵魂的伤口在漫长的日月里愈合,
20 时过境迁的劝说反而是折磨。
何况——愿我的信到达时预言成真!——
你可能已开始新的幸福婚姻。
[1] 加里欧(Iunius Gallio)是一位著名的修辞学家,是老塞涅卡的朋友。
[2] 如果此前奥维德其实是忘了给对方写信,这是一个很好的借口。