奧維德《黑海書簡》第3部第8首



Quae tibi quaerebam memorem testantia curam
dona Tomitanus mittere posset ager.
Dignus es argento, fulvo quoque dignior auro,
sed te, cum donas, ista iuvare solent.
5 Nec tamen haec loca sunt ullo pretiosa metallo:
hostis ab agricola vix sinit illa fodi.
Purpura saepe tuos fulgens praetexit amictus,
sed non Sarmatico tingitur illa mari.
Vellera dura ferunt pecudes et Palladis uti
10 arte Tomitanae non didicere nurus.
Femina pro lana Cerealia munera frangit,
subpositoque gravem vertice portat aquam.
Non hic pampineis amicitur vitibus ulmus,
nulla premunt ramos pondere poma suos[1].
15 Tristia deformes pariunt absinthia campi,
terraque de fructu quam sit amara docet.
Nil igitur tota Ponti regione Sinistri,
quod mea sedulitas mittere posset, erat.
Clausa tamen misi Scythica tibi tela pharetra:
20 hoste, precor, fiant illa cruenta tuo.
Hos habet haec calamos, hos haec habet ora libellos.
Haec viget in nostris, Maxime, Musa locis!
Quae quamquam misisse pudet, quia parva videntur,
tu tamen haec, quaeso, consule missa boni.
[1] suos=suo

(致馬克西姆斯)[1]
 
為了見證對你的惦念,我在思忖,
托密斯這裡有什麼值得相贈。
你當然配得上白銀,還有燦燦的黃金,
可你更喜歡把這些送給別人。
5 再說這個地方本沒有珍貴的礦物,
敵人極少給農民開採的工夫。
你長袍的鑲邊經常閃爍紫色的光澤[2]
但薩爾馬特海沒有染衣的貝殼[3]
這裡的羊毛特別粗硬,托密斯的婦女
10 也沒學會帕拉斯的那門技術。
她們整日忙的是碾碎刻瑞斯的禮物[4]
或者頭頂着沉重的水罐來去。
這裡的榆樹沒有披上一簇簇葡萄,
也沒有累累果實壓彎了枝條。
15 只有陰鬱的苦艾生長在荒涼的原野,
土地借它們來宣告自己的苦澀[5]
所以,無論我如何努力,龐圖斯這片
不祥的海岸都難遂我送禮的願。
但我還是用箭囊寄去斯基泰的箭矢,
20 願它們,我祈禱,染上你敵人的血跡。
這些就是此處的筆和書,馬爾西姆斯,
這就是我這裡興盛繁榮的詩!
這樣的禮看起來太寒酸,讓我羞恥,
但仍然請你珍惜我這份心意。


[1] 奧維德沒說這首詩是寫給科塔•馬克西姆斯,還是法比烏斯•馬克西姆斯,但從第7行的紫袍意象看,法比烏斯的可能性更大,因為他曾在公元前11年擔任執政官,而科塔直到公元20年、奧維德死後兩年才擔任這一職位。
[2] 暗示馬克西姆斯的尊貴地位。
[3] 古代西方的紫色染料常用貝殼。
[4] 即穀物。
[5] 奧維德已反覆描寫過這樣的圖景。