Quae tibi quaerebam memorem testantia curam
dona Tomitanus mittere posset ager.
Dignus es argento, fulvo quoque dignior auro,
sed te, cum donas, ista iuvare solent.
5 Nec tamen haec loca sunt ullo pretiosa metallo:
hostis ab agricola vix sinit illa fodi.
Purpura saepe tuos fulgens praetexit amictus,
sed non Sarmatico tingitur illa mari.
Vellera dura ferunt pecudes et Palladis uti
10 arte Tomitanae non didicere nurus.
Femina pro lana Cerealia munera frangit,
subpositoque gravem vertice portat aquam.
Non hic pampineis amicitur vitibus ulmus,
nulla premunt ramos pondere poma suos[1].
15 Tristia deformes pariunt absinthia campi,
terraque de fructu quam sit amara docet.
Nil igitur tota Ponti regione Sinistri,
quod mea sedulitas mittere posset, erat.
Clausa tamen misi Scythica tibi tela pharetra:
20 hoste, precor, fiant illa cruenta tuo.
Hos habet haec calamos, hos haec habet ora libellos.
Haec viget in nostris, Maxime, Musa locis!
Quae quamquam misisse pudet, quia parva videntur,
tu tamen haec, quaeso, consule missa boni.
[1] suos=suo
(致马克西姆斯)[1]
为了见证对你的惦念,我在思忖,
托密斯这里有什么值得相赠。
你当然配得上白银,还有灿灿的黄金,
可你更喜欢把这些送给别人。
5 再说这个地方本没有珍贵的矿物,
敌人极少给农民开采的工夫。
你长袍的镶边经常闪烁紫色的光泽[2],
但萨尔马特海没有染衣的贝壳[3]。
这里的羊毛特别粗硬,托密斯的妇女
10 也没学会帕拉斯的那门技术。
她们整日忙的是碾碎刻瑞斯的礼物[4],
或者头顶着沉重的水罐来去。
这里的榆树没有披上一簇簇葡萄,
也没有累累果实压弯了枝条。
15 只有阴郁的苦艾生长在荒凉的原野,
土地借它们来宣告自己的苦涩[5]。
所以,无论我如何努力,庞图斯这片
不祥的海岸都难遂我送礼的愿。
但我还是用箭囊寄去斯基泰的箭矢,
20 愿它们,我祈祷,染上你敌人的血迹。
这些就是此处的笔和书,马尔西姆斯,
这就是我这里兴盛繁荣的诗!
这样的礼看起来太寒酸,让我羞耻,
但仍然请你珍惜我这份心意。
[1] 奥维德没说这首诗是写给科塔•马克西姆斯,还是法比乌斯•马克西姆斯,但从第7行的紫袍意象看,法比乌斯的可能性更大,因为他曾在公元前11年担任执政官,而科塔直到公元20年、奥维德死后两年才担任这一职位。
[2] 暗示马克西姆斯的尊贵地位。
[3] 古代西方的紫色染料常用贝壳。
[4] 即谷物。
[5] 奥维德已反复描写过这样的图景。