Verba mihi desunt eadem tam saepe roganti.
Iamque pudet vanas fine carere preces.
Taedia consimili fieri de carmine vobis,
quidque petam, cunctos edidicisse reor.
5 Nostraque quid portet iam nostis epistula, quamvis
charta[1] sit a vinclis non labefacta suis[2].
Ergo mutetur scripti sententia nostri,
ne totiens contra, quam rapit amnis, eam.
Quod bene de vobis speravi, ignoscite, amici:
10 talia peccandi iam mihi finis erit.
Nec gravis uxori dicar, quae scilicet in me
quam proba tam timida est experiensque parum.
Hoc quoque, Naso, feres, etenim peiora tulisti.
Iam tibi sentiri sarcina nulla potest.
15 Ductus ab armento taurus detrectet[3] aratrum,
subtrahat[4] et duro colla novella iugo.
Nos, quibus adsuerit fatum crudeliter uti,
ad mala iam pridem non sumus ulla rudes.
Venimus in Geticos fines: moriamur[5] in illis,
20 Parcaque ad extremum qua mea coepit eat.
Spem iuvat amplecti, quae non iuvat inrita semper:
et, fieri cupias si qua, futura putes.
Proximus huic gradus est bene desperare salutem,
seque semel vera scire perisse fide.
25 Curando fieri quaedam maiora videmus
vulnera, quae melius non tetigisse fuit.
Mitius ille perit, subita qui mergitur unda,
quam sua qui tumidis brachia iactat[6] aquis.
Cur ego concepi Scythicis me posse carere
30 finibus et terra prosperiore frui?
Cur aliquid de me speravi lenius umquam?
An fortuna mihi sic mea nota fuit?
Torqueor en gravius repetitaque forma locorum
exilium renovat triste recensque facit.
35 Est tamen utilius studium cessasse meorum,
quam, quas admorint, non valuisse preces.
Magna quidem res est, quam[7] non audetis, amici:
sed si quis peteret, qui dare vellet, erat.
Dummodo non nobis[8] hoc Caesaris ira negarit,
40 fortiter Euxinis inmoriemur aquis.
[1] charta=cera
[2] suis=meis
[3] detrectet=detrectat
[4] subtrahat=subtrahit
[5] moriamur=moriemur
[6] iactat=lassat=pulsat
[7] quam=sed
[8] nobis=vobis
(致朋友們)[1]
我一再提出相同的要求,已窮盡言辭,
無休卻無用的禱告已讓我羞恥。
你們恐怕早已經厭倦我單調的詩句,
我的叮囑你們也早已背熟。
5 我信里有什麼訊息你們根本不用猜,
雖然線繩還未解,封蠟還未開[2]。
所以這次我要變一變寫作的方向,
以免總是犯忌諱,逆流而上。
原諒我,朋友們,讓你們承擔我的美夢,
10 這樣的錯誤對於我已經告終。
我也不再拖累我的妻——她絕對忠誠
待我,只是太膽怯,做事欠主動。
納索,這一點你也要忍受,更糟的你也
忍受過,你對重負已沒有感覺。
15 剛從同伴中拽出來,公牛會拒絕耕犁,
不肯讓堅硬的軛壓住它的脖子。
我早已習慣命運冷酷的摧殘,任何
痛苦都不陌生,都已經歷過。
我到了蓋塔的地界,就讓我死在這裡,
20 讓命運逞凶,讓結局符合開始!
擁抱希望是快樂的——但它永遠都無用——
你以為夢想什麼,就總會發生。
接下來就是徹底拋棄獲救的幻想,
堅信自己已經永遠地淪亡。
25 我們常見到某些傷越治越不可收拾,
倒不如當初不去碰它,不去治。
突然被巨浪吞沒,死得更痛快,勝過
在洶湧的海里掙扎到最後一刻。
我為何想象自己能離開斯基泰的國度,
30 到一片寧靜祥和的土地居住?
為何要奢望獲得某種更仁慈的待遇?
我就是這樣理解自己的命數?
看吧,我反而更受折磨,一遍遍描述
此地,就一遍遍喚醒凄慘的放逐。
35 然而,我寧願朋友們失去幫助的熱情,
也不願他們以前的呼籲都落空。
你們不敢做的事的確是大事,朋友們,
但若有人求,就有人願意應允。
只要凱撒的怒火不禁止我如此,我就將
40 勇敢地迎接歐克辛海邊的死亡。
[1] 這首詩相對於奧維德放逐詩歌的大部分作品而言,是反其道而行之,詩人幾乎否定了一切努力的效用,準備直面在黑海邊終老的殘酷現實。Evans(1976)認為,從它我們可以看出奧維德將《黑海書簡》前三部寄到羅馬發表時的絕望心態,就詩學辯護而言,這首詩也可視為奧維德的絕筆。
[2] Galasso(1987)認為,奧維德在這裡把朋友們比作了厭倦的情人。